Ιδιωτικοποιήσεις – Στρώνοντας το δρόμο με Μύθους (εκπληκτική ανάλυση)

http://anti-ntp.net/

Μετά την απότομη πτώση στην πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας το 2010, η κοινωνία βρίσκεται μόνιμα σε σύγχυση. Το περιβάλλον της βαθιάς οικονομικής κρίσης σε συνδυασμό με τις βίαιες αλλαγές που προκάλεσε η εισβολή του Μνημονίου, λειτούργησαν σαν το λίπασμα σε ένα χωράφι σπαρμένο με μύθους, που καλλιεργούνταν συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια, προκειμένου να αποσπάσουν την κοινωνική συναίνεση για μία σειρά αλλαγών προς όφελος των ιδιωτών και σε βάρος του Δημοσίου. Η ελληνική κοινωνία είχε ήδη έντονα κατακερματιστεί από τη δεκαετία του ’90, οπότε και αρχίζει η συστηματική αυτή προσπάθεια αναστροφής του οικονομικού μοντέλου της δεκαετίας του ’80.

Η θεμελιώδης σύγχυση αφορά τον ίδιο τον ορισμό των λέξεων που χρησιμοποιούνται, καθώς προέρχεται από την ταύτιση του Κράτους με το Δημόσιο και ακόμη χειρότερα την ταύτιση της εκάστοτε Κυβέρνησης με το Κράτος και κατά συνέπεια το σύνολο του Δημοσίου. Ο δημόσιος πλούτος, οι εταιρείες, τα δάση, τα ποτάμια, ο ορυκτός πλούτος, οι θάλασσες και οι λίμνες, δεν ανήκουν στο Κράτος με την έννοια του ιδιοκτήτη που μπορεί να ορίσει όπως νομίζει την κτήση του. Οι Κυβερνήσεις από την άλλη οφείλουν να διαχειρίζονται το δημόσιο αυτό πλούτο προς όφελος του νόμιμου ιδιοκτήτη του που δεν είναι άλλος από το σύνολο της κοινωνίας. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι μία Κυβέρνηση μπορεί να πουλήσει κατά βούληση οτιδήποτε από τα προαναφερθέντα, το ελάχιστο που είναι υποχρεωμένη να διασφαλίσει είναι το πολλαπλάσιο κέρδος για τους πολίτες της. Και μάλιστα με όρους ισότητας και ισονομίας.

Επειδή όμως το πρόσφατο παρελθόν βρίθει από περιπτώσεις σκανδαλωδών παραχωρήσεων δημόσιων υποδομών σε ιδιώτες και σε συνδυασμό με την βαρύτατη ύφεση που έχει στείλει τις εμπορικές αξίες στα τάρταρα, τίποτε από τα παραπάνω δεν μπορεί να θεωρούνται δεδομένα. Παρόλα αυτά, η κυρίαρχη άποψη που επιβάλλεται καθημερινά από την μέγιστη πλειονότητα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αντιστρέφει τη λογική και έχει καταφέρει να πείσει μία μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας ότι αν “ξεφορτωθεί” τη δημόσια περιουσία θα κερδίσει η εθνική οικονομία και κατ’ επέκταση ο ίδιος.

Σκοπός του μακροσκελούς αυτού άρθρου είναι η αποδόμηση των πέντε βασικών μύθων, μέσω τον οποίων χτίζεται όλα τα προηγούμενα χρόνια, και ειδικά τώρα κάτω από συνθήκες αφόρητης πίεσης, η κοινωνική συναίνεση για τις ιδιωτικοποιήσεις.

ΜΥΘΟΣ 1: Η τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης

Επειδή δεν είναι της παρούσης η ανάλυση του τι ήταν τα Σοβιέτ, που ελάχιστη σχέση έχουν με αυτό που υποδηλώνουν οι υπέρμαχοι των ιδιωτικοποιήσεων με την αγαπημένη τους ρήση “Η Ελλάδα είναι η τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης”, πηγαίνουμε κατευθείαν σε αυτό που εννοούν και που βέβαια αποτελεί έναν τεράστιο μύθο. Εδώ και δύο-τρία χρόνια, προκειμένου να εκβιάσουν τη συναίνεση της κοινωνίας σε ένα πλιάτσικο δημόσιας περιουσίας που ήδη έχει ξεκινήσει, οι εκφραστές της κυρίαρχης άποψης επιδιώκουν να ερεθίσουν τα αντισταλινικά αντανακλαστικά μίας “δυτικής” κοινωνίας όπως η Ελληνική και παράλληλα να πείσουν ότι το Κράτος λειτουργεί ως ο ένας και βασικός επιχειρηματίας, κατέχοντας το μονοπώλιο σε όλες τις νευραλγικές παραγωγικές δραστηριότητες. Επιπρόσθετα, ότι εμποδίζει τους ιδιώτες να συμμετάσχουν στην παραγωγική διαδικασία, είτε αφήνοντάς τους μόνο το ρόλο του κομπάρσου, είτε εξαναγκάζοντάς τους να διαπλακούν με το Κράτος-Επιχειρηματία. Από τους 5 μύθους που αναλύουμε εδώ, είναι ο χονδροειδέστερος και ταυτόχρονα ο διασκεδαστικότερος.

Στην μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας συμβαίνει το εξής παράδοξο: Η Δεξιά κρατικοποίησε και η Κεντροαριστερά επαναϊδιωτικοποίησε. Εξηγούμαστε. Στις δύο μεγάλες περιόδους της θητείας του, ο ιστορικός ηγέτης της φιλελεύθερης παράταξης, Κωνσταντίνου Καραμανλή, ολοκληρώνονται ισάριθμες κρατικοποιήσεις στις βασικές υποδομές της ενέργειας και της ύδρευσης: το 1955 στη νεοϊδρυθείσα (πέντε χρόνια πριν) ΔΕΗ περνούν οι 400 και πλέον ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής και διάθεσης ρεύματος και το 1974 παραχωρούνται τα δικαιώματα της ULEN στην Εθνική Τράπεζα και στη συνέχεια, το 1980, ιδρύεται η ΕΥΔΑΠ. Πιο πριν, το 1949, ιδρύεται ο ΟΤΕ και ενοποιεί τα επόμενα χρόνια όλες τις υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών κάτω από το κρατικό μονοπώλιο. Γενικά, η ανοικοδόμηση της Ελλάδας μετά τον Β’ ΠΠ και τον Εμφύλιο, περνά μέσα από τη δημιουργία δέσμης κρατικών επιχειρήσεων σε όλες τις βασικές υποδομές. Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η ανόρθωση της χώρας μετά τη δεκαετία του ’50, βασίστηκε σε εκείνες τις ΔΕΚΟ.

Ένα δεύτερο κύμα κρατικοποιήσεων γίνεται από τον Ανδρέα Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, μόνο που σε εκείνη την περίπτωση δεν έχει να κάνει σε τίποτε με την κοινή ωφέλεια, παρά με τη συγκέντρωση δεκάδων παραπαιουσών ιδιωτικών επιχειρήσεων, τις γνωστές και ως “προβληματικές”. Η επιλογή αυτή δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα στην οικονομία από όσα έλυσε, καθώς οι τονωτικές ενέσεις δεν τις εξυγίαναν με αποτέλεσμα να αποδειχτούν εξίσου ζημιογόνες για το κράτος.

Η μεγάλη στροφή στις ιδιωτικοποιήσεις γίνεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 κι έκτοτε η κεντρική πολιτική παραχώρησης κρατικών εταιρειών και δημόσιας περιουσίας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν σταμάτησαν ποτέ. Μπορεί ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης να απέτυχε στο πρώτο μεγάλο πείραμα μαζικών ιδιωτικοποιήσεων που επιχείρησε την τριετία 1990-1993, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρόλο που επιστρέφει στην εξουσία με το σύνθημα της “προστασίας από το ξεπούλημα”, συνεχίζει από εκεί που αφήνει τα πράγματα ο Κ. Μητσοτάκης. Ο “εγκέφαλος” πίσω από το νέο οικονομικό πρόγραμμα φιλελευθεροποίησης υπήρξε ο υπ.οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου, Αλέκος Παπαδόπουλος, και ο κυριότερος εκπρόσωπος του κύματος μετοχοποιήσεων ο σοσιαλδημοκράτης ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Σημίτης. Έκτοτε η Ελλάδα μετοχοποιεί, ιδιωτικοποιεί και εισάγει ιδιώτες στη διαχείριση των κρατικών μονοπωλίων, ασταμάτητα εδώ και μία εικοσαετία.

«Ιδιωτικοποίηση, αποκρατικοποίηση, μετοχοποίηση, πώληση, εκποίηση, αξιοποίηση: Η πλούσια ελληνική γλώσσα έχει μια λέξη για κάθε (προπαγανδιστική) περίσταση.  Και το (κάποτε πλούσιο) ελληνικό κράτος χίλιους τρόπους για να γίνει πιο φτωχό.
(…)
Στην εικοσαετία 1987 – 2006 η Ελλάδα αποδείχθηκε, αναλογικά με το μέγεθος της εγχώριας αγοράς, πρωταθλήτρια στις αποκρατικοποιήσεις τραπεζών.  Το ελληνικό Δημόσιο μόνο από τις αποκρατικοποιήσεις τραπεζών εισέπραξε 4,5 δις ευρώ (2,5% του ΑΕΠ)»

Το παραπάνω απόσπασμα δεν προέρχεται από το λόγο κάποιου βουλευτή του ΚΚΕ, ούτε από ανάλυση δημοσιογράφου της Αυγής. Είναι τα λόγια της δημοσιογράφου και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Σοφίας Βούλτεψη.

Η εκπρόσωπος του κόμματος των ιδιωτικοποιήσεων περιγράφει αναλυτικά τις βασικότερες περιπτώσεις μετοχοποιήσεων και αποκρατικοποιήσεων των δύο περασμένων δεκαετιών:

1994: Με νόμο επιτρέπεται μετοχοποίηση του ΟΤΕ σε ποσοστό 25%.

1998: Πώληση Τράπεζας Κρήτης και Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης. Μετοχοποίηση Εθνικής Τράπεζας

1999: Με νόμο επιτρέπεται πώληση έως και 49% του ΟΤΕ μαζί με τον μάνατζμεντ. Μετοχοποίηση ΔΕΠ, ΔΕΠΑ, ΕΥΑΘ. Πώληση Ιονικής Τράπεζας

2001: Μετοχοποίηση του 62% του ΟΤΕ. Μετοχοποίηση ΟΠΑΠ, ΟΛΘ

2002: Νέα μετοχοποίηση ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ. Πώληση ΕΤΒΑ

2003: Νέα μετοχοποίηση ΟΤΕ, ΟΠΑΠ. Πώληση πακέτων ΕΛΠΕ, ΕΤΕ, Ελληνικού Χρηματιστηρίου. Δημόσια εγγραφή ΟΛΠ

2004: Νέα πώληση πακέτου ΕΛΠΕ

2006: Πώληση Εμπορικής Τράπεζας

2007: Πώληση πακέτου του ΟΤΕ. Μετοχοποίηση ΤΤ

2008: Πώληση πακέτου ΟΤΕ και παραχώρηση μάνατζμεντ στην DT. Πώληση προβλήτα 1 λιμένος Πειραιώς στην COSCO. Συμφωνία μαμούθ με ΟΛΠ.

2009: Πώληση Ολυμπιακής και νέου πακέτου του ΟΤΕ

2010: Παρολίγον πτώχευση, υπογραφή μνημονίου με ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ και επίσημη έναρξη της επιχείρησης “μαζικές ιδιωτικοποιήσεις της… ελληνικής Σοβιετίας”.

Η αρχή της “αποσοβιετοποίησης” έγινε με την είσοδο των ΔΕΚΟ στο χρηματιστήριο στη δεκαετία του ’90. Τότε άλλαξε ο θεμελιώδης χαρακτήρας της Δημόσιας Επιχείρησης, καθώς απέμεινε το επιχειρηματικό το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους. Η διοίκηση δεν έπρεπε να λογοδοτεί στην κοινωνία, αλλά στους μετόχους και βέβαια στους πολιτικούς της προϊσταμένους. Η επιχείρηση δεν κρινόταν με βάση την παροχή υπηρεσιών στο σύνολο των πολιτών, αλλά με το κέρδος (ή τις ζημιές) στο τέλος του έτους. Τα κόστη των υπηρεσιών, η ποιότητα και η έκτασή τους συνδέθηκαν με οικονομοτεχνικές παραμέτρους.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα έγιναν πολύ πιο εύκολα για την πλήρη αποδέσμευση του Κράτους. Αρκούσε ένας νόμος που να παραχωρεί μέσω του χρηματιστηρίου το μάνατζμεντ των επιχειρήσεων. Στη συνέχεια η παραχώρηση πέραν του 50% σε ιδιώτες. Και τέλος η πλήρης αποχώρηση του Κράτους από τη μετοχική σύνθεση των ΔΕΚΟ, κάτι που ψηφίστηκε πριν λίγες ημέρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Πολλές φορές, σε αυτή τη διαδικασία εμπλέκεται ένας ή περισσότεροι ιδιώτες, οι οποίοι αποτελούν τον ενδιάμεσο για την μετάβαση της κατοχής ενός κρατικού μονοπωλίου σε ιδιωτικά χέρια. Με αυτόν τον τρόπο αφενός μεν δεν υφίσταται το επικοινωνιακό σοκ μίας ταχείας ιδιωτικοποίησης και αφετέρου αποφεύγονται οι κακοτοπιές των ευρωπαϊκών μηχανισμών ελέγχου του ανταγωνισμού. Κατεξοχήν “μεσίτης” δημόσιας περιουσίας, με το αζημίωτο πάντα, υπήρξε ο Ανδρέας Βγενόπουλος, στον οποίο όμως θα αναφερθούμε σε επόμενο άρθρο.

Μία ακόμη μέθοδο έμμεσης ιδιωτικοποίησης που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του ’90 και άκμασε την πρώτη δεκαετία του 2000 υπήρξαν τα λεγόμενα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου & Ιδιωτικού Τομέα). Δηλαδή τα, κατ’ όνομα, συνχρηματοδοτούμενα έργα υποδομών μεταξύ κράτους και ιδιωτών. Με αυτή τη διαδικασία κατασκευάστηκε η γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, το αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος”, η Αττική Οδός και στη συνέχεια οι περισσότερες νέες Εθνικές Οδοί. Να σημειωθεί ότι πρόσφατα αποφασίστηκε και η παραχώρηση της μοναδικής Εθνικής Οδού που παρέμενε αμιγώς στα χέρια του Κράτους: η Εγνατία Οδός. Στα ΣΔΙΤ θα αναφερθούμε αναλυτικότερα σε επόμενο άρθρο, όπου αναλύονται οι ως τώρα επιβλαβείς για την κοινωνία παραχωρήσεις δημόσιων υποδομών στα χέρια ιδιωτών. Αρκεί σε αυτό το σημείο να πούμε ότι ενώ θεωρητικά το μοντέλο προβλέπει τρεις χρηματοδότες των έργων (το κράτος, τις τράπεζες και τον ιδιώτη), πρακτικά μόνο το Κράτος επιβαρύνεται με τα έξοδα του έργου και ο ιδιώτης μπαίνει με ελάχιστο αρχικό κεφάλαιο (της τάξης συνήθως του 10%), εισπράττει ακόμη και πριν ολοκληρωθεί το έργο, εξασφαλίζει δια νόμου το κέρδος του και τέλος επιβαρύνει με τις όποιες επισφάλειες το δημόσιο, του οποίου την εγγύηση διαθέτει το σύνολο των δανείων που του παρέχονται για την κατασκευή του έργου.

Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα είναι το τελευταίο Σοβιετικό Κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο ως ανέκδοτο θα έπρεπε να εκλαμβάνεται και -όπως θα δούμε στη συνέχεια με τους επόμενους μύθους- ως κακό ανέκδοτο.

ΜΥΘΟΣ 2: Το υπέρογκο Δημόσιο

Ένας δεύτερος μύθος έχει να κάνει με το πόσο ογκώδες είναι το Δημόσιο και πόσο δαπανηρές οι παροχές του Κράτους. Το Κράτος, στο οποίο πράγματι οφείλεται τεράστιο μερίδιο της ευθύνης για την οικονομική κατάσταση της χώρας, υποτίθεται ότι κινδύνεψε να πτωχεύσει λόγω των δαπανών για δημόσιες παροχές προς τους πολίτες του και βέβαια λόγω της στρατιάς των Δ.Υ. που συντηρούσε. Και στις δύο αυτές παραμέτρους, η άποψη των υπέρμαχων των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων στηρίζεται σε κοινές δοξασίες που δημιουργήθηκαν μέσω της ανακύκλωσης εκφράσεων του συρμού και της εκτόξευσης εντυπωσιακών αριθμών που μικρή σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Το εν λόγω μύθο ισχυροποιεί και μία ακόμη σύγχυση μεταξύ ποιότητας, ποσότητας και κόστους παρεχόμενων υπηρεσιών, όπου η πραγματικότητα είναι ότι οι παροχές του ελληνικού Κράτους είναι πανάκριβες σε σχέση με την ποιότητα αλλά και την ποσότητά τους.

Στην πραγματικότητα η Ελλάδα σε λιγοστές παραμέτρους υπερβαίνει τους μέσους όρους της ευρωπαϊκής οικογένειας κρατών στην οποία ανήκει. Ενώ υπάρχουν κρίσιμοι τομείς των δημοσίων δαπανών, στις οποίες οι χώρα μας εμφανίζεται πολύ κάτω από το μέσο όρο ακόμη και του συνόλου των χωρών του ΟΟΣΑ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και πολλές χώρες που δεν θα λέγαμε ότι διαθέτουν το λεγόμενο “ευρωπαϊκό κεκτημένο”, δηλαδή ένα σχετικά ισχυρό κράτος πρόνοιας.

Ξεκινώντας από τις δημόσιες δαπάνες, βλέπουμε ότι στο σύνολό τους όχι μόνο παρέμειναν σταθερές ως ποσοστό του ΑΕΠ για τις δύο δεκαετίες του ’90 και του 2000, αλλά ουδέποτε κινήθηκαν πάνω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Αυτό το 45% θεωρείται ένα τυπικό ποσοστό για χώρα της Ευρώπης, τη στιγμή που ο διακυρηγμένος στόχος του μνημονίου είναι ο περιορισμός των δημοσίων δαπανών στο 30-35%. .

Αν περιοριστούμε στις κοινωνικές δαπάνες, τότε παρατηρούμε ότι στην περίοδο για την οποία η Ελλάδα κατηγορείται ότι εκτόξευσε τις σπατάλες της (σ.σ. τα στοιχεία αφορούν τις χώρες του ΟΟΣΑ το 2005) η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ, πίσω από την Πορτογαλία, την Σλοβενία και την Πολωνία.

Αν, τέλος, επικεντρωθούμε στο νευραλγικό τομέα της δημόσιας υγείας, όπου τους τελευταίους μήνες παίζεται ένα πολύ μεγάλο παιχνίδι εντυπώσεων, ενώ περικόπτονται ραγδαία οι υπηρεσίες υγείας και κάποιες άλλες παύουν να χορηγούνται δωρεάν, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η Ελλάδα βρίσκεται αρκετά χαμηλά στη λίστα του ΟΟΣΑ (στοιχεία 2007).

Ένα συχνό επιχείρημα για την επιβολή του συγκεκριμένου μύθου στη συνείδηση των πολιτών είναι εκείνο που θέλει τις θέσεις των μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων στην πενταετία διακυβέρνησης της ΝΔ (2004-2009) να αυξάνονται κατά πολύ. Η αλήθεια είναι ότι η αύξηση στο σύνολο του προσωπικού του ευρύτερου δημόσιου (προσοχή: όχι μόνο μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι) παρουσιάζει κάποια πολύ διακριτά χαρακτηριστικά που δεν μεταφράζονται “τυφλά” σε διόγκωση του. Διαβάζοντας τον πίνακα από μελέτη των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών που αφορά ειδικότερα την περίοδο 2006-2011, παρατηρούμε ότι η θεαματικότερη αύξηση έως το 2009 (116%) αφορά τα Stage. Δηλαδή τα ακραία χαμηλά μισθολόγια (€300/μήνα) και τις πιο ανασφαλείς θέσεις εργασίας. Δευτερευόντως η μετάπτωση από τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου σε προγράμματα μαθητείας (Stage) αποδεικνύει ότι δεν αυξανόταν η σιγουριά του δημοσίου, αλλά μόνο η εργασιακή ανασφάλεια στο σύνολο του πληθυσμού ακόμη και πριν την οικονομική κρίση. Στο τακτικό προσωπικό, αυξάνονται ραγδαία οι θέσεις στους ΟΤΑ. Και σε αυτήν την περίπτωση “ευδοκιμούν” οι συμβάσεις έργου και δεν είναι κατά κύριο λόγο το προσωπικό μόνιμο. Αν και πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η αύξηση κατά είκοσι ποσοστιαίες μονάδες σημαίνει και εξάπλωση του πολιτικού εργαλείου του διορισμού και στα χαμηλότερα επίπεδα της κρατικής διοίκησης. Ίσως όμως το πιο εντυπωσιακό εύρημα είναι ότι το κράτος διογκώνεται ακόμη και μετά την επιβολή του Μνημονίου μόνο στους τομείς των σωμάτων ασφαλείας και του στρατού, για το μέγεθος των οποίων ελάχιστοι από εκείνους που κατακρίνουν το δημόσιο εκδηλώνουν ενστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, η συνολική αύξηση των θέσεων εργασίας στο ευρύτερο δημόσιο δεν ξεπέρασε το 3,9% στην τετραετία. Η περίφημη τερατώδης αύξηση των Δ.Υ. αποτελεί έναν ακόμη μύθο, ενώ και το συνηθισμένο τηλεοπτικού τύπου επιχείρημα ότι δεν περιορίζονται οι Δ.Υ. ακόμη και μετά το Μνημόνιο αποδεικνύεται φούσκα, αφού βλέπουμε ότι ήδη στη διετία 2010-11 το προσωπικού στο ευρύτερο δημόσιο συρρικνώνεται κατά 80.000.

Και φτάνουμε στην ακόμη μεγαλύτερη παραπληροφόρηση που υποστήκαμε τα τελευταία χρόνια, σχετικά με το συνολικό αριθμό των Δ.Υ. Δανειζόμενοι στοιχεία από αντίστοιχη έρευνα του “Ιού”, φαίνεται ότι ο ΕΒΕΑ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση των σεναρίων περί 1,1 έως και 1,4 εκατομμυρίων Δ.Υ. Με μία υποτιθέμενη μελέτη που, όπως αποδεικνύεται, περισσότερο επρόκειτο για μαντεψιά, ο  ΕΒΕΑ τροφοδοτούσε τα ΜΜΕ με εξωφρενικούς αριθμούς που ελάχιστη σχέση είχαν με την πραγματικότητα. Έφτασαν στο σημείο μάλιστα να συνυπολογίζουν όλους τους κληρωτούς του Ελληνικού Στρατού στους Δ.Υ! Ακόμη κι όταν η περίφημη απογραφή ήρθε να επιβεβαιώσει πρακτικά τους αριθμούς που αναγράφονται κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό και να διαψεύσει πανηγυρικά τα “εκατομμύρια Δ.Υ”, τα περισσότερα ΜΜΕ δεν πτοήθηκαν. Ο αριθμός συμπληρωνόταν είτε από μία υπόθεση για το πόσοι εργάζονται στις ΔΕΚΟ, είτε ακόμη γενικότερα με όσους «μισθοδοτούνται ή όχι(!) από τον κρατικό προϋπολογισμό» (Το Βήμα, 1/8/10).

Στο ίδιο άρθρο του “Ιού” γκρεμίζεται και ο μύθος του μονίμως διογκούμενου δημόσιου τομέα από τη δεκαετία του ’80. Τα στοιχεία από μία επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της «Εκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» και υπογράφεται από τέσσερις ερευνητές του Αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών και των Πανεπιστημίων του Στρασβούργου και του Μαγδεμβούργου (The size and performance of public sector activities in Europe). Στον πίνακα που καταγράφει το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζομένων κάθε χώρας, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 14η θέση επί συνόλου 17 ευρωπαϊκών κρατών, με επίδοση 11,4%. Βρίσκεται δηλαδή πολύ κάτω από την πρώτη στην κατάταξη Σουηδία (30%) ή τη Δανία (29%), τις χώρες που υποτίθεται ότι αποτελούσαν το προεκλογικό πρότυπο του σημερινού πρωθυπουργού. Αλλά η Ελλάδα υπολείπεται πολύ και από τη Γαλλία (21,2%) και τη Μεγάλη Βρετανία (17,8%), παρά τις έντονες περικοπές της τελευταίας. Η χώρα μας ξεπερνά –και μάλιστα ελάχιστα- μόνο την Ιρλανδία (11,0%), την Ολλανδία (10,7%) και τη Γερμανία (10,2%). Όπως παρατηρεί η μελέτη, η θέση της Ελλάδας στην κατάταξη αυτή παραμένει τις τελευταίες δεκαετίες σταθερή».

Ακόμη όμως κι αν αθροιστούν μαζί με τους Δ.Υ., οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ και όλων των εταιρειών του δημοσίου και των ΟΤΑ (ΝΠΔΔ και  ΝΠΙΔ), ώστε να ξεπεραστεί το πολυπόθητο 1 εκατ., υπάρχουν και πάλι τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που περιλαμβάνουν όλα τα παραπάνω, για το σημαδιακό έτος 2008. Και εδώ φαίνεται ότι η “σοβιετική” Ελλάδα βρισκόταν στον μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών και, παρεμπιπτόντως, πολύ πίσω από την πρώην Σοβιετική και νυν Καπιταλιστική Ρωσία.

Να σημειωθεί, τέλος, ότι σύμφωνα με την πιο πρόσφατη απογραφή του 2012 ο συνολικός αριθμός των Δ.Υ. κατέβηκε στους 623.500. Με μία απλή αφαίρεση από τον αριθμό του 2009 (824.657), αμέσως δηλαδή πριν εφαρμοστεί ο κανόνας 1:5, τα προγράμματα εθελουσίας και πριν σημειωθεί η έξοδος χιλιάδων με μειωμένη σύνταξη υπό το φόβο των περικοπών, προκύπτει ότι έχουν μειωθεί οι Δ.Υ. κάτι παραπάνω από 200.000. Όσοι λοιπόν επιμένουν ότι δεν μειώθηκε η απασχόληση στο Δημόσιο, ας συγκρίνουν αυτό το νούμερο με τη δήλωση του τότε υπουργού εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση: «στο τέλος της τετραετίας θα έχουν φύγει 200.000 υπάλληλοι». Σημειώστε ότι, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είχε πέσει πρόωρα, θα έκλεινε την τετραετία στο τέλος του 2013.

Εκεί που υπάρχει δόση αλήθειας αφορά την αύξηση του μέσου μικτού μισθού, καθώς -σύμφωνα με την ίδια έρευνα του Υπ.Εσ.- στην τετραετία 2006-2009 ήταν της τάξης του 20% (σ.σ. στην ίδια περίοδο η αύξηση του ΑΕΠ ήταν 11%). Επειδή όμως οι μέσοι όροι δεν  λένε πάντα την αλήθεια, θα δούμε στη συνέχεια ποια είναι η πραγματική κατανομή του μισθολογικού κόστους στο “τεράστιο δημόσιο”.

ΜΥΘΟΣ 3: Οι συντεχνίες των δημοσίων υπαλλήλων

Είναι πολύ χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίον αναπτύσσεται κατά κύριο λόγο η αφήγηση της κυρίαρχης άποψης. Από τη μία οι εργαζόμενοι ομαδοποιούνται σε επιμέρους αντίθετα στρατόπεδα (ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον δημοσίων, μισθωτοί εναντίον ελεύθερων επαγγελματιών, φαρμακοποιοί εναντίον συμβολαιογράφων κ.λπ.) και στη συνέχεια διαδίδεται μία αρνητική γενίκευση για το σύνολο της κάθε κατηγορίας. Έτσι, όλοι οι οδηγοί ταξί είναι κλέφτες, όλοι οι γιατροί φοροφυγάδες, όλοι οι δικηγόροι προνομιούχοι, αλλά πάνω από όλα, κάθε μία ομάδα ξεχωριστά αποτελεί οργανωμένη συντεχνία με ισχυρά συμφέροντα που οδήγησε το ελληνικό κράτος στην πτώχευση. Κυρίαρχη συντεχνία από το σύνολο των ομάδων εργαζομένων οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, οι οποίοι -σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη- είναι όλοι κομματικά τοποθετημένοι, όλοι τεμπέληδες, όλοι πληρώνονται υπερβολικά και όλοι είναι πρακτικά άχρηστοι.

Το ισχυρότερο προπαγανδιστικό όπλο εναντίον των Δ.Υ. και ειδικά των εργαζόμενων στις ΔΕΚΟ αποτέλεσε ο μισθός τους. Και ειδικότερα το συνολικό μισθολογικό κόστος (σ.σ. αθροιστικά δηλαδή καθαρός μισθός, κρατήσεις, ειδικά επιδόματα, υπερωριακή εργασία, εκτός έδρας) διαιρεμένο με τον αριθμό των υπαλλήλων κάθε φορέα. Έτσι διαδίδονταν αρχικά κάποια αστρονομικά νούμερα της τάξης των 50.000 και 60.000 ευρώ ετησίως. Ένα δείγμα των μισθολογικών κατηγοριών σε 15 ΔΕΚΟ βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Στις αρχές του 2010 και πριν ακόμη εφαρμοστούν οι διαδοχικές περικοπές λόγω Μνημονίου, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, η μεγάλη πλειονότητα των “προνομιούχων” των ΔΕΚΟ είχε μικτές ετήσιες αποδοχές από 20.000 έως 40.000 ευρώ. Δηλαδή από 1.400 έως 2.850 ευρώ μικτά μηνιαίως και κατά συνέπεια από 900 έως 1.900 ευρώ καθαρά (στην τσέπη). Ακόμη και με αυτήν την πολύ ευρεία κατηγοριοποίηση φαίνεται ότι οι αποδοχές κάθε άλλο παρά υπερβολικές ήταν για τους περισσότερους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ. Εκείνο όμως που καταρχήν αποδίδει αυτός ο πίνακας είναι η έντονη μισθολογική ανισότητα μεταξύ των εργαζομένων του Δημοσίου, αλλά και δίνει μία ιδέα για τον αριθμό των πραγματικά προνομιούχων.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο για τις μισθολογικές ανισότητες προκύπτει από τη “Μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο” των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών, του Φεβρουαρίου του 2011. Οι μέσες αποδοχές εργαζομένων μεταξύ φορέων του Κράτους, εμφάνιζαν διαφορά έως και 50%, και μεταφράζονταν σε καθαρές μέσες αποδοχές μεταξύ 1.000 και 2.000 ευρώ.

Φανταστείτε τώρα, αν παρατηρούνταν τόσο έντονες ανισότητες στα μισθολόγια του Δημόσιου Τομέα, τι θα συμβεί στους εργαζόμενους των εταιρειών αυτών -σε όσους δηλαδή δεν απολυθούν- εφόσον ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις. Ειδικά τώρα που, μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, οριστικά νομοθετείται η συμπίεση των μισθών στο όριο των 580 ευρώ, ενώ παράλληλα δεν θα υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη για τις σχέσεις εργασίας και τις αποδοχές των μεγαλοστελεχών σε αυτούς τους ιδιωτικούς μονοπωλιακούς κολοσσούς που θα δημιουργηθούν.

Η αλήθεια είναι ότι το κράτος εκβίαζε εμμέσως τους υπαλλήλους του, παρά το αντίθετο. Εξηγούμαστε. Στον πίνακα που ακολουθεί, η κατανομή του μισθολογίου στο Δημόσιο Τομέα (στοιχεία 2010) κρύβει ένα μυστικό. Αυτό ακούει στο όνομα “βασικός μισθός”. Αποτελούσε μέχρι πρότινος το μοναδικό ποσόν για το οποίο μπορούσε ο μισθωτός Δ.Υ. να νιώθει μία σχετική ασφάλεια. Η κεντρική επιλογή των κυβερνήσεων να προσφέρουν διάφορα επιδόματα (ύψους 29% της συνολικής δαπάνης) αντί πραγματικών αυξήσεων, άφηνε πάντα το περιθώριο στο κράτος να “κουρέψει” μονομερώς τις δαπάνες του χωρίς σημαντικές επιπλοκές. Απλώς κόβοντας επιδόματα. Κάτι που ούτως ή άλλως έκανε ήδη από την πρώτη φάση περικοπών στο δημόσιο.

Σε ό,τι αφορά τέλος τη διαδικασία προσλήψεων της μεγάλης μάζας των Δημοσίων Υπαλλήλων, εδώ και μία δεκαπενταετία γίνεται με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ. Ένα πράγματι διαφανές (για μία μεγάλη μάζα προσλαμβανομένων) συμβούλιο, του οποίου η δραστηριότητα επεκτείνεται και στους συμβασιούχους υπαλλήλους του δημοσίου. Το ΑΣΕΠ έχει επιβλέψει τις προσλήψεις περίπου 300.000 μόνιμων, τακτικών και εποχικών υπαλλήλων του ευρύτερου δημοσίου τομέα, ενώ ελέγχει τις διαδικασίες μετάβασης 75.000 συμβασιούχων από σχέσεις ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Αν και δεν έχουμε καμία ψευδαίσθηση σχετικά με το κατά πόσο υφίσταται κομματοκρατία, άρα και σχέσεις διαπλοκής που ισχυροποιούν συντεχνιακές νοοτροπίες σε κάποιους υπαλλήλους του δημοσίου και ειδικά τα συνδικαλιστές που αποτελούν ταυτόχρονα κομματικά στελέχη, η αλήθεια είναι ότι στην πλειονότητά τους έχουν προσληφθεί με τυπικές διαδικασίες αδιανόητες για τον ιδιωτικό τομέα. Ποιοι μένουν απ’ έξω; Όπως είδαμε παραπάνω κάποιοι από τους έκτακτους και -μέχρι πρόσφατα- οι “σταζιέρ” των 300 ευρώ, με τους τελευταίους να είναι φαιδρό να χαρακτηριστούν οτιδήποτε άλλο πέρα από ανασφαλείς και σχεδόν ζητιάνοι μίας οικτρά υποαμοιβόμενης θέσης εργασίας. Το μοναδικό ισχυρό και αυστηρά συντεχνιακό δημοσιοϋπαλληλικό κομμάτι είναι εκείνο που τοποθετήθηκε σε διοικητικές θέσεις από την εκάστοτε κυβέρνηση και το προσωπικό ειδικών φορέων που είτε βρίσκονται πολύ κοντά στην πολιτική εξουσία (π.χ. υπάλληλοι της βουλής), είτε σε χώρο όπου παραδοσιακά υπάρχουν έντονες πολιτικές επιρροές (π.χ. καθηγητές πανεπιστημίων). Αυτοί όμως θα είναι και οι τελευταίοι που θα επηρεαστούν από οποιοδήποτε πρόγραμμα αναδιάρθρωσης και περικοπών στο δημόσιο τομέα. Για τη δε περιβόητη μονιμότητα, αυτή αφορά το στενό πυρήνα των υπαλλήλων του δημοσίου, που δεν ξεπερνούν τις 400.000, αν και για την περίπτωσή τους ακόμη βρέθηκε ήδη η νομική φόρμουλα να απολυθούν αν χρειαστεί. Πολύ απλά διαλύοντας τον φορέα όπου υπάγονται.

Και με τα παραπάνω ερχόμαστε στο επόμενο μύθο…

ΜΥΘΟΣ 4: O υγιής ανταγωνισμός της Αγοράς

Ένα από τα πιο συνηθισμένα επιχειρήματα υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων έχει να κάνει με την τυφλή πίστη στον αυτοματισμό του ανταγωνισμού στην ελεύθερη οικονομία. Είναι ασύμφορη για τον καταναλωτή η δεσπόζουσα θέση του κράτους που διαθέτει στην εκάστοτε αγορά, οπότε το μαγικό χέρι του ελεύθερου ανταγωνισμού θα λειτουργήσει προς όφελός του, μετά την παραχώρηση των εταιρειών του Δημοσίου στους ιδιώτες. Ποιος θα ελέγξει τη λειτουργία του ανταγωνισμού; Μα το κράτος. Εκείνο το κράτος που, όπως είδαμε παραπάνω, εξασφαλίζει προνομιακές σχέσεις σε συγκεκριμένους ιδιώτες προμηθευτές και κατασκευαστές και περιορίζει στρατηγικά κάποιες από τις δημόσιες επιχειρήσεις που διαχειρίζεται προκειμένου να αναπτυχθούν -πάλι προνομιακά- συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα. Ακόμη κι εκεί που δεν διαθέτει μονοπώλια, το κράτος αυτό αρνείται να ελέγξει αποτελεσματικά τη λειτουργία της αγοράς. Είτε το κάνει κατόπιν αφόρητης πίεσης και πάντα προσχηματικά. Έτσι λοιπόν, στη θέση των κρατικών μονοπωλίων, που σκοπό έχουν κανονικά την εξυπηρέτηση όλης της κοινωνίας χωρίς διακρίσεις, αναπτύσσονται ιδιωτικά μονοπώλια και ολιγοπώλια που σκοπό βέβαια έχουν εξ αντικειμένου, να εξασφαλίσουν την αύξηση κερδών του ιδιώτη. Τα παραδείγματα είναι πολλά, και μάλιστα σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας:

Καύσιμα: Θεωρητικά στην αγορά καυσίμων, λόγω των πολυάριθμων εταιρειών διάθεσής τους και των χιλιάδων ιδιωτών πρατηριούχων, θα έπρεπε να λειτουργεί ευεργετικά ο ανταγωνισμός. Ωστόσο αυτό συμβαίνει σε κάποιο βαθμό μόνο στις μεγάλες πόλεις. Οι τιμές στο Εθνικό Δίκτυο είναι σταθερά υψηλότερες από ό,τι στις πόλεις και με ελάχιστες διακυμάνσεις από πρατήριο σε πρατήριο. Παρόμοια εικόνα εμφανίζεται και στα νησιά κυρίως στη θερινή περίοδο. Τα ιδιότυπα αυτά καρτέλ λειτουργούν σχεδόν ανενόχλητα εδώ και χρόνια. Κι όμως, αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η αγορά καυσίμων είναι θεωρητικά απελευθερωμένη από το Μάρτιο του 1992 (σ.σ. παρεμπιπτόντως, με την απελευθέρωσή της, σημειώθηκε άμεσα αύξηση της τιμής της βενζίνης, που κορυφώθηκε και με τα έκτακτα φορολογικά μέτρα το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς). Ωστόσο η αγορά των καυσίμων καθορίζεται αποφασιστικά από το καθεστώς ιδιωτικού ολιγοπωλίου των διυλιστηρίων. Τα δύο μεγαλύτερα διυλιστήρια της Ελλάδας, ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ – ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ και ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ελέγχονται από τους κ.κ. Βαρδινογιάννη και Λάτση αντίστοιχα. Οι δύο εταιρείες κατέχουν όλη την ικανότητα διύλισης στη χώρα και ελέγχουν το 70% της χονδρικής αγοράς και το 60% των πρατηρίων βενζίνης. Το δημόσιο συμμετέχει μόνο στην ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, τη μεγαλύτερη από τις δύο εταιρείες, με τον εφοπλιστή Σπύρο Λάτση να κατέχει το 41,9% και το Κράτος το 35,5%. Την ανυπαρξία ανταγωνισμού και τον κεντρικό καθορισμό της τιμής των καυσίμων στα διυλιστήρια, την καταγγέλλουν κυρίως οι Έλληνες πρατηριούχοι. Ωστόσο, ακόμη και το ΔΝΤ σε μία πρόσφατη έκθεσή του, που δημοσίευσε η Wall Street Journal, όχι μόνο το επισημαίνει αλλά αναφέρεται στους υπεύθυνους του ιδιωτικού ολιγοπωλίου καυσίμων με ονόματα.

Γαλακτοβιομηχανίες: Σε ένα περιβάλλον πολύ έντονου ανταγωνισμού, αλλά και πληθώρας εταιρειών, το 2006 η Γενική Διεύθυνση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, κατηγορεί 17 εταιρείες για πρακτικές καρτέλ. Σε ένα από τα λίγα επιτυχημένα εξαγωγικά προϊόντα της χώρας, όπου και δραστηριοποιούνται πολυάριθμες ιδιωτικές εταιρείες, όχι μία, ούτε δύο, αλλά δεκαεπτά κατάφεραν να έρθουν σε συνεννόηση και να χειραγωγήσουν τις τιμές. Είναι γνωστό άλλωστε τα ίδια τα προϊόντα κάποιων από αυτές, στα ράφια της Γερμανίας πωλούνταν σε τιμή χαμηλότερη, έως και 30%, από ό,τι στην Ελλάδα. Το παράδειγμα αυτό βέβαια έχει δύο αναγνώσεις. Από τη μία φανερώνει ότι η πληθώρα ομοειδών ιδιωτικών εταιρειών δεν διασφαλίζει ούτε τον ανταγωνισμό, ούτε το όφελος του καταναλωτή. Από την άλλη, ότι το κράτος στην περίπτωση αυτή κατάφερε να ανιχνεύσει και να ελέγξει τις πρακτικές καρτέλ, άρα μπορεί -περιοριζόμενο σε ελεγκτικό ρόλο- να κάνει τον ανταγωνισμό να δουλέψει προς όφελος της κοινωνίας. Η δεύτερη αυτή ανάγνωση θα ήταν ακριβής εάν το κράτος είχε πετύχει να πατάξει δεκάδες άλλα διαπιστωμένα καρτέλ, ή έστω εισπράξει τα πρόστιμα που επέβαλε στις γαλακτοβιομηχανίες. Ωστόσο γνωρίζουμε ότι το ίδιο κράτος που αποκαλούμε “αποτυχημένο” ως διαχειριστή της δημόσιων επιχειρήσεων, ουδέποτε έγινε “επιτυχημένο” στον έλεγχο των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Αερομεταφορές: Πριν λίγες ημέρες η Aegean, που είναι πλέον ο μεγαλύτερος αερομεταφορέας στην Ελλάδα, επιχείρησε την τρίτη προσπάθεια επικυριαρχίας στις αερομεταφορές επαναφέροντας μία νέα πρόταση απόκτησης της Olympic Air, αυτήν τη φορά με εξαγορά μέσω χρηματιστηρίου. Η προηγούμενη προσπάθειά της προσέκρουσε στην Επιτροπή Παρακολούθησης Ευρωπαϊκού Ανταγωνισμού που δεν ενέκρινε την πρόταση συγχώνευσης, αλλά διατήρησης των δύο σχημάτων με την Olympic Air σε ρόλο θυγατρικής της Aegean. Η άλλοτε κυρίαρχος -αλλά και βαριά ελλειμματική για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης- Ολυμπιακή, μετά από πολλές προσπάθειες εξυγίανσης από τις οποίες βγήκαν ωφελημένοι μόνο κάποιοι ιδιώτες μάνατζερ που αναλάμβαναν το έργο της εξυγίανσης, κατέληξε τελικά το 2009 στον όμιλο MIG και τον κ. Βγενόπουλο. Λίγο η παρατεταμένη κρίση στις αερομεταφορές, λίγο η εγχώρια αλλά και διεθνής ύφεση, οδήγησαν τόσο την Olympic Air σε “σκιά” του παλαιού της εαυτού, όσο όμως και τις δύο (Olympic Air και Aegean) στα ελλείμματα. Η επαναλαμβανόμενες προσπάθειες της Aegean να αποκτήσει την Olympic Air παρουσιάζονται ως κρίσιμες για την επιβίωση των ελληνικών αερομεταφορέων σε ένα διεθνές περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού. Αυτό που δεν τονίζεται ωστόσο είναι ότι στις εσωτερικές πτήσεις καταλαμβάνουν μαζί το 89% των γραμμών. Έτσι, αν καταφέρει και ξεπεράσει τον ευρωπαϊκό σκόπελο η νέα πρόταση για συγχώνευση, θα προκύψει ένα μονοπωλιακό ιδιωτικό σχήμα που θα κυριαρχεί στις (επιδοτούμενες από το κράτος) πτήσεις εσωτερικού.

Τηλεπικοινωνίες: Εδώ θα δούμε ένα διαφορετικού τύπου ιδιωτικό μονοπώλιο. Πίσω από κάθε κρατικό μονοπώλιο κρύβεται συνήθως ένα ιδιωτικό. Αυτό υπό τη μορφή του κύριου προμηθευτή του δημοσίου, ή του βασικού εργολάβου. Στην Ελλάδα της Siemens, της Intracom και του Άκτορα, δεν χρειαζεται να ψάξει κανείς πολύ για να διαπιστώσει αυτήν την πραγματικότητα. Ο ΟΤΕ, απόλυτα εξαρτημένος από τα συμφέροντα Κόκκαλη έως και τις αρχές της δεκαετίας του 2000, διαμόρφωνε το τοπίο των τηλεπικοινωνιών με βάση τα προϊόντα της Intracom. Ενώ ο υπόλοιπος κόσμος υιοθετούσε τις ευρυζωνικές συνδέσεις (ADSL), ο ελληνικός οργανισμός τηλεπικοινωνιών επέμενε στην παρωχημένη τεχνολογία dial-up, ISDN. Ο γράφων έχει υποστεί -εν έτει 2002- το “κήρυγμα” από τον διευθυντικό στέλεχος του ΟΤΕ για το πόσο «αποτυχημένο(!) θα είναι το ADSL». Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, ο ΟΤΕ δεν επρόκειτο να “ανακαλύψει” το ADSL πριν προωθηθούν στην αγορά όλα τα ISDN modem της Intracom.

Μία ακόμη σοβαρότατη παράμετρος αλλοίωσης του ανταγωνισμού, είναι εκείνη των εθνικών δικτύων και υποδομών. Για το τι θα συμβεί αν αυτά φύγουν από τα χέρια του κράτους και καταλήξουν σε μία χούφτα ιδιώτες είναι φανερή η δεσπόζουσα θέση που θα αποκτήσουν στην αγορά. Ακόμη όμως κι όταν η δημόσια υπηρεσία κατέχει την βασική υποδομή και ταυτόχρονα δραστηριοποιούνται ιδιώτες, εκμεταλλευόμενοι την υποδομή αυτή, τότε η πρώτη προτεραιότητα δεν είναι η εξάπλωση και η συμπίεση του κόστους της υπηρεσίας για την κοινωνία, αλλά η εξασφάλιση του κέρδους (των “όρων ανταγωνισμού” όπως κάποιοι το αποκαλούν) των ιδιωτών. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα, το βαρύτατο πρόστιμο της ΕΕΤΤ (100.000 ευρώ/ημέρα) στον ΟΤΕ, κατόπιν καταγγελίας των ιδιωτικών εταιρειών Forthnet, HOL και Wind, επειδή κάποια φθηνά πακέτα του εκμηδένιζαν το περιθώριο κέρδους των ιδιωτών που εκμεταλλεύονταν την υπάρχουσα υποδομή σε χονδρική τιμή. Αν και προφανώς το παράδειγμα έχει και ανάποδη ανάγνωση, δηλαδή ότι μία δημόσια εταιρεία διαχειρίζεται μονοπωλιακά την υποδομή της καθορίζοντας το κόστος της υπηρεσίας κατά βούληση, η ουσία είναι ότι μία θεμελιώδης παροχή, όπως οι τηλεπικοινωνίες, υπόκειται καταρχήν σε στενούς οικονομοτεχνικούς κανόνες κέρδους και όχι εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου. Εν προκειμένω μάλιστα, καθώς ο ΟΤΕ διέθετε τότε μικτή μορφή (σ.σ. η DT είχε ήδη αποκτήσει το μάνατζμεντ) φανερώνονται και οι κίνδυνοι χειραγώγησης της αγοράς μέσω της απόκτησης βασικών εθνικών υποδομών από μία ιδιωτική εταιρεία.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Ακόμη κι αν εκείνο το Κράτος που θεωρείται παγίως ανίκανο για οτιδήποτε ξαφνικά κατάφερνε να ελέγξει αποτελεσματικά την αγορά και να πατάξει τα καρτέλ στη γέννησή τους, η οικονομία της Ελλάδας είναι πολύ μικρή για να λειτουργήσει οποιαδήποτε μορφή ιδιωτικού ανταγωνισμού στους τομείς των βασικών υποδομών. Στην καλύτερη περίπτωση το Δημόσιο θα επιφορτιστεί με το κόστος των υποδομών και των δικτύων, προσφέροντάς το έναντι ευτελούς “ενοικίου” σε πέντε-έξι ιδιωτικές εταιρίες, στις οποίες παράλληλα θα εξασφαλίζει με κάθε τρόπο ένα ποσοστό κέρδους. Στη χειρότερη, οι υποδομές και τα δίκτυα θα περάσουν απευθείας σε μία χούφτα ιδιώτες και το κρατικό μονοπώλιο θα μετατραπεί σε μία νύχτα ιδιωτικό. Ακόμη και η ελάχιστη κοινωνική ωφέλεια που παρέχεται κακήν-κακώς από τις ΔΕΚΟ, θα αντικατασταθεί από την διασφάλιση της κερδοφορίας και μάλιστα με εξασφαλισμένο πελατολόγιο, ειδικά στις κρίσιμες παροχές όπως η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες και το νερό.

ΜΥΘΟΣ 5: Το Δημόσιο κερδίζει από τις ιδιωτικοποιήσεις

Σε αυτό το σημείο το μύθευμα του κέρδους για το Δημόσιο από τις ιδιωτικοποιήσεις και γενικότερα τον περιορισμό του ρόλου του ως “επιχειρηματία” καταρρίπτεται τόσο από τη γενική εικόνα της οικονομίας, όσο και από τις ειδικές περιπτώσεις μετοχοποιήσεων και αποκρατικοποιήσεων. Σε αυτές τις τελευταίες, επειδή είναι αρκετές και κάθε μία απαιτεί μία σχετική ανάπτυξη, θα αναφερθούμε σε επόμενο άρθρο. Ωστόσο αξίζει να αναφερθούν εδώ κάποιες έστω και επιγραμματικά.

Ξεκινώντας από τη γενική εικόνα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η Ελλάδα έχει ξεκινήσει έναν μεγάλο κύκλο μετοχοποιήσεων, μεταφοράς του μάνατζμεντ δημόσιων επιχειρήσεων σε ιδιώτες, καθώς και πλήρους ιδιωτικοποίησής τους, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Λογικά, τα έσοδα του κράτους θα έπρεπε να αυξάνονται, τα ελλείμματα να μειώνονται και κατά συνέπεια το εξωτερικό χρέος να περιορίζεται. Κι όμως το χρέος δεν σταμάτησε σχεδόν καθόλου να διογκώνεται στην εικοσαετία που η ελληνική οικονομία εκσυγχρονιζόταν με όρους φιλελεύθερης οικονομίας. Ειδικά την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή, οπότε και ολοκληρώνεται σημαντικός αριθμός ιδιωτικοποιήσεων (σ.σ. κάθε μία από τις οποίες με οσμή σκανδάλου). Βέβαια αυτή είναι μία απλοϊκή προσέγγιση, που όμως από μόνη της θα έφτανε να αποδομήσει την εξίσου απλοϊκή άποψη ότι «το χρέος θα συρρικνωθεί αν ιδιωτικοποιήσουμε τις δημόσιες επιχειρήσεις». Αξίζει ωστόσο της προσοχής ένας από τους κύριους λόγους διόγκωσης του εξωτερικού χρέους που δεν είναι άλλος από την εκτόξευση του εμπορικού ελλείμματος, δηλαδή της διαφοράς εισαγωγών-εξαγωγών. Η διόγκωση αυτή αντικατοπτρίζει την σταδιακή αλλαγή των ιδιωτικών επιχειρήσεων, της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητάς τους. Επιπλέον την αποβιομηχάνιση της χώρας και ταυτόχρονα την μετάβαση σε ενα αμιγώς μεταπρατικό μοντέλο ιδιωτικής οικονομίας. Με λίγα λόγια, εκεί που κάποτε υπήρχαν εργοστάσια, τη θέση τους πήραν καταστήματα και εισαγωγείς προϊόντων.

Στις ειδικές περιπτώσεις από την άλλη, αρκεί μόνο η αναφορά σε ένα δείγμα της πληθώρας μεταβιβάσεων από το δημόσιο στους ιδιώτες, εταιρειών, υποδομών και ορυκτού πλούτου, με λεόντειες συμβάσεις (υπέρ ιδιώτη πάντα).

Η Ολυμπιακή παραδόθηκε το 2009 στην MIG, για το ευτελές ποσόν των 174 εκατομμυρίων, με το Δημόσιο να επιφορτίζεται με βαρύτατες υποχρεώσεις, αναλαμβάνοντας να πληρώσει συνολικά σε 5.500 εργαζόμενους (αποζημιώσεις, επιδόματα, ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.) ούτε λίγο ούτε πολύ 1,3 δισ. ευρώ. Το Κράτος έκρινε ότι οι Έλληνες του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού δεν έχουν ανάγκη ενός εθνικού αερομεταφορέα. Η Ολυμπιακή, αφού πέρασε σε ιδιωτικά χέρια, πρώτα έκοψε γραμμές εξωτερικού, στη συνέχεια ξεφορτώθηκε πανάκριβα αεροσκάφη -στο ένα έκτο της αποτίμησής τους- περιοριζόμενη σε ρόλο εσωτερικού αερομεταφορέα και τέλος οδηγείται στα χέρια του έτερου ιδιώτη ενός ιδιότυπου ολιγοπωλίου στις αερομεταφορές. Το πρώην κρατικό μονοπώλιο συρρικνώθηκε και -όπως όλα δείχνουν- θα συγκεντρωθεί στα χέρια μίας εταιρείας και πάλι, της Aegean, ιδιωτικής αυτή τη φορά.

Για την περίπτωση των Airbus της Ολυμπιακής έγραψε ο Economist:

«Το πλεονέκτημα από την πώληση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων που θα μπορούσε να ενισχύσει τα ταμεία στην Ελλάδα, από τα 180 εκατομμύρια δολάρια το 2009 έφτασαν να συγκεντρώσουν μόλις 40 εκατομμύρια δολάρια, τρία χρόνια και δύο διεθνείς διασώσεις αργότερα.
Η πιο πρόσφατη πτώση στην τιμή οφείλεται στο γεγονός ότι ο αγοραστής θα έπρεπε να δαπανήσει μέχρι και 20 εκατομμύρια δολάρια για επισκευές προκειμένου να κάνουν τα αεροπλάνα κατάλληλα ώστε να μπορούν να κάνουν υπερατλαντικές πτήσεις χωρίς επιβάτες (η οποία είναι φθηνότερη από την πλήρη αποκατάσταση).
Σε αυτές τις τιμές θα μπορούσε να ήταν ακόμα καλύτερο να τα διαλύσει για ανταλλακτικά στην Αθήνα: τουλάχιστον θα είχε δώσει ένα κομμάτι της εργασίας στους άνεργους Έλληνες».

Στη Χαλκιδική, μεταλλεία με διαπιστωμένες ποσότητες χρυσού της τάξης των 20 δισ. ευρώ, παραχωρήθηκαν προς 11 εκατ. ευρώ. Ο όμιλος Άκτωρ που υπήρξε ενδιάμεσος κάτοχος των μεταλλείων, πριν αυτά καταλήξουν στην European Gold (κατά 95%), κέρδισε από τη μεταβίβαση 174 εκατ. ευρώ απλώς δημιουργώντας μία εταιρεία αρχικού κεφαλαίου 60.000 ευρώ (Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων).

Πριν ένα μήνα περίπου η Αγροτική Τράπεζα όπου διατηρούνται υποθήκες εκατομμυρίων στρεμάτων αγροτικής γης έσπασε στα δύο, με το Κράτος να αναλαμβάνει το ζημιογόνο κομμάτι των μη εξυπηρετούμενων δανείων, και την Τράπεζα Πειραιώς να αποκτά με αντίτιμο 95 εκατ. το υγιές ενεργητικό της τράπεζας. Μία ανάλογη μέθοδος σχεδιάζεται και για την ιδιωτικοποίηση του ισχυρού Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Έχει προηγηθεί το “κούρεμα” των ομολόγων με τις δύο δημόσιες τράπεζες να μην μπαίνουν σε πρόγραμμα ανακεφαλαίωσης όπως οι ιδιώτες ανταγωνιστές τους, πολλοί εκ των οποίων έχουν καταντήσει τραπεζικά κουφάρια. Η εξαγορά παρουσιάστηκε από την Κυβέρνηση ως κρίσιμης σημασίας για το τραπεζικό σύστημα και την ελληνική οικονομία, καθώς και την διασφάλιση των θέσεων των εργαζομένων της. Η αλήθεια είναι βέβαια, όπως μας ενημερώνει το Βήμα στις 15/7/2012 «…η Αγροτική βρίσκεται στη λίστα με τις προαπαιτούμενες δράσεις (prior actions) που έχουν συμφωνηθεί με την τρόικα για τη χρηματοδότηση της χώρας».

Μετά και την πρόσφατη ψήφιση νόμου ο οποίος καταργεί το ποσοστό του Δημοσίου στις ΔΕΚΟ, σε συνδυασμό με την ιλιγγιώδη λίστα προγραμματιζόμενων ιδιωτικοποιήσεων μέσω ΤΑΙΠΕΔ, τα σενάρια για τις μελλοντικές αποκρατικοποιήσεις είναι ακόμη χειρότερα σε ό,τι αφορά τις ζημιές για το Κράτος, το Δημόσιο και βέβαια την κοινωνία.

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα Το Έθνος ήδη από τον περασμένο Ιανουάριο:

«Μία από τις εταιρείες που περιλαμβάνονται στο φετινό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων είναι και η ΕΥΔΑΠ, για την οποία σχεδιάζεται η πώληση ποσοστού 27,3% και η ανάθεση του μάνατζμεντ της εταιρείας σε στρατηγικό επενδυτή.
Αν σκεφθούμε ότι η σημερινή κεφαλαιοποίηση της ΕΥΔΑΠ βρίσκεται στα επίπεδα των 337 εκατ. ευρώ, ενώ η πραγματική αξία της εταιρείας εκτιμάται από 1,5 δισ. μέχρι 2 δισ. ευρώ με βάση την αποτίμηση των παγίων, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε τι θα συμβεί εάν γίνουν μεταβιβάσεις μετοχών μέσω του Χ.Α., ακόμη και αν δοθεί από τον ενδιαφερόμενο επενδυτή ένα υψηλό premium».

Τι θα συμβεί όμως αν κάποιος κάτοχος πρώην ΔΕΚΟ στρατηγικού χαρακτήρα ανακαλύψει ότι η επένδυσή του γίνεται ασύμφορη; Αν παρά την αύξηση των τιμολογίων το κέρδος είναι μηδαμινό; Αν ο “επενδυτής” πτωχεύσει; Η διεθνής και εγχώρια εμπειρία αποδεικνύει ότι το κράτος θα πρέπει άμεσα να επιφορτιστεί το κόστος. Μπροστά στο ενδεχόμενο να βρεθούν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού χωρίς ρεύμα ή νερό για παράδειγμα, το κράτος θα είναι αναγκασμένο να φορτωθεί και πάλι την επιχείρηση με τα χρέη και τα προβλήματά της.

Αλλά περισσότερα και αναλυτικότερα για τον Μύθο υπ’ αριθμόν 5 θα διαβάσετε σε επόμενο άρθρο που αφορά την τύχη κάποιων από τις μέχρι τώρα ιδιωτικοποιήσεις.

Π.Π.

A. ZEΡBOΣ: Ολα νόμιμα για την οικία Αγγελοπούλου

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Αρθούρος Ζερβός απάντησε με έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή σε ερώτηση που είχε κατατεθεί από τον βουλευτή της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη αναφορικά με το πως υπολογίζεται το ειδικό τέλος ακινήτων της οικίας Αγγελοπούλου.
«Δεν έχει γίνει ψευδής δήλωση για τη χρήση της οικίας Αγγελοπούλου και ορθώς ηλεκτροδοτείται από παροχή Μέσης Τάσης και με τιμολόγιο γενικής χρήσης». Υπενθυμίζεται πως το θέμα προέκυψε μετά από δημοσίευμα σε κυριακάτικη εφημερίδα, στο οποίο η οικογένεια Αγγελοπούλου είχε απαντήσει.
Ο κ. Ζερβός αναφέρει ότι η ΔΕΗ ΑΕ εφαρμόζει πλήρως όλα τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του ΕΕΤΗΔΕ (ειδικό τέλος ακινήτων) ή και μερικής ή ολικής απαλλαγής από αυτό. Ο πρόεδρος της ΔΕΗ διευκρινίζει ότι τα στοιχεία για τον υπολογισμό του ΕΕΤΗΔΕ, όπως το εμβαδόν της ηλεκτροδοτούμενης επιφάνειας, το ύψος της τιμής ζώνης και η παλαιότητα, λήφθηκαν σύμφωνα με τα στοιχεία των δήμων, όπως αυτά είχαν καταχωρισθεί στη βάση πληροφοριών της ΔΕΗ από τον Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι και το τέλος Μαρτίου του 2012.
Παράλληλα υπενθυμίζει επίσης ότι με το Ν. 4047/2012 ορίστηκε ότι για τα ακίνητα που δεν έχουν οικιακή χρήση και με εμβαδόν δομημένης ηλεκτροδοτούμενης επιφάνειας άνω των 1.000 τμ μειώθηκε ο συντελεστής προσδιορισμού της ΕΕΤΗΔΕ κατά 30%, ενώ για το άνω των 2.000 τ.μ. τμήμα του ακινήτου ο σχετικός συντελεστής μειώθηκε κατά 60%.
Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Ζερβό όσον αφορά τις παροχές Μέσης Τάσης για ακίνητα, ανεξαρτήτως χρήσεως, των οποίων οι ανάγκες για ηλεκτρική ενέργεια είναι πολύ μεγάλες και απαιτούν ισχύ άνω των 135 KVA (ή σε ορισμένες περιπτώσεις άνω των 250 KVA) και δεδομένου του γεγονότος ότι δεν επιτρέπεται η ηλεκτροδότηση χώρου ενιαίας χρήσης με περισσότερες της μίας παροχές ηλεκτρικού ρεύματος για λόγους ασφαλείας, αποτελεί πάγια πολιτική της επιχείρησης, εδώ και δεκαετίες η παροχή ρεύματος να γίνεται με παροχή Μέσης Τάσης. «Για τις παροχές Μέσης Τάσης με οικιακή χρήση και εμπορική χρήση, το τιμολόγιο που δίδεται είναι το γενικής χρήσης Μέσης Τάσης, δεδομένου ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος διαφοροποίησής τους», αναφέρει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ. Τέλος, ο κ. Ζερβός επισημαίνει ότι «όσον αφορά τη διασταύρωση στοιχείων για τις μεγάλες επιφάνειες, ιδιοκτήτης του ΕΕΤΗΔΕ είναι το υπουργείο Οικονομικών και αυτό έχει την αρμοδιότητα να κάνει τους όποιους ελέγχους».
Στον βουλευτή έχει απαντήσει εγγράφως και ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης επισημαίνοντας ότι ο προσδιορισμός της χρήσης της ηλεκτροδοτούμενης επιφάνειας λαμβάνεται από το πεδίο Κωδικού Χρήσης Τιμολογίου της βάσης πληροφοριών του Διαχειριστή Δικτύου της ΔΕΗ, ο οποίος είναι και αρμόδιος για το είδος τιμολογίου που χορηγεί.

Πηγή:  http://www.iefimerida.gr/node/76438#ixzz2C78HTnEj

Η ΛΑΡΚΟ… στα χνάρια Μυτιληναίου!

Του Ρεπόρτερ
Την ώρα που η ΔΕΗ ζητάει πλήρη απελευθέρωση των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος και η κυβέρνηση υπόσχεται να προχωρήσει σε τμηματικές αυξήσεις των λογαριασμών μέσα στο 2013, ώστε το σοκ στους καταναλωτές να διαχυθεί σε…δόσεις, αποκαλύπτεται ότι μεγάλες βιομηχανίες του ιδιωτικού, αλλά και του δημόσιου τομέα φεσώνουν συστηματικά την επιχείρηση ηλεκτρισμού, χωρίς να υφίστανται καμία συνέπεια!
Ως γνωστόν το κίνημα… «δεν πληρώνω» των μεγαλο-οφειλετών της ΔΕΗ ξεκίνησε πρώτος ο επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της Αλουμίνιον, Ευάγγελος Μυτιληναίος που με διάφορες προφάσεις έχει φτάσει να χρωστάει περισσότερα από 90 εκατομμύρια, όσα δηλαδή τα κέρδη του Ομίλου του το 2011!
Φαίνεται όμως ότι ακολουθούν και άλλοι, τόσο από τον ιδιωτικό όσο και από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Και στους μεν και στους δε, η ΔΕΗ κάνει τα στραβά μάτια αφήνοντας να τρέχουν φέσια εκατοντάδων εκατομμυρίων. Και την ίδια ώρα τρέχει να βγάλει τα σπασμένα στις πλάτες των απλών καταναλωτών.
Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα μετά τον Μυτιληναίο που τουλάχιστον φροντίζει να καλύπτεται πίσω από γνωμοδοτήσεις και διαιτησίες(βλέπε…ΡΑΕ και ΑΔΜΗΕ), είναι αυτό της ΛΑΡΚΟ. Της ΛΑΡΚΟ που…καλλωπίζεται, υποτίθεται, αυτό το καιρό για να πουληθεί σε ξένους(σ.σ. ή ντόπιους…)ενδιαφερόμενους, αλλά αφήνει εδώ και μήνες απλήρωτους τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, χωρίς να ανοίγει μύτη!
Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες του Αntinews, η πρακτική αυτή του «δεν πληρώνω» χρονολογείται από το καλοκαίρι του 2011(!) και ήδη το φέσι έχει φτάσει στο δυσθεώρητο ποσό των 125 εκατομμυρίων ευρώ, αφού ο μηνιαίος λογαριασμός ρεύματος του άκρως ενεργοβόρου εργοστασίου, ξεπερνά τα 6 εκατομμύρια ευρώ. Η υπόθεση δεν είναι καθόλου αστεία, αφού οι αυξήσεις στα οικιακά τιμολόγια των απλών καταναλωτών που ζητά(και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα εκμαιεύσει τον ερχόμενο χρόνο)η ΔΕΗ οφείλεται κυρίως σε επιβαρύνσεις 500 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως από το νέο ευρωπαϊκό καθεστώς διαχείρισης ρύπων. Και αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν είχαν πληρωθεί τα χρέη της ΛΑΡΚΟ και του Μυτιληναίου, θα είχε ήδη καλυφθεί το μισό της επιβάρυνσης, για το 2013 τουλάχιστον.
Μαθαίνουμε ότι τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει πίεση του ΤΑΙΠΕΔ προς τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της ΛΑΡΚΟ(ένα πρώην στέλεχος της ΒΙΟΧΑΛΚΟ που διανύει αισίως το … 75^ο έτος της ηλικίας του…)να γίνει έστω και μερική εξόφληση του μηνιαίου ποσού, χωρίς βέβαια αυτό να έχει υλοποιηθεί στη πράξη. Η ΔΕΗ από τη πλευρά της, για να καλύψει τα νώτα της, όπως περίπου και στην περίπτωση Μυτιληναίου, έχει προσφύγει στα δικαστήρια, αλλά δεν διακόπτει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στη ΛΑΡΚΟ(ούτε στην Αλουμίνιον, βεβαίως, βεβαίως)όπως θα έκανε στην περίπτωση ενός οποιουδήποτε απλού καταναλωτή. Ταυτόχρονα η υπόθεση παίρνει συνεχείς αναβολές, με την συναίνεση και των δύο διοικήσεων!
Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι τα χρέη της πολύπαθης εταιρείας  αυξάνονται γεωμετρικά, με ευθύνη του κράτους, καθιστώντας αδύνατη την πώληση της, χωρίς απαλλαγή από τέτοιες υποχρεώσεις. Το ερώτημα είναι μάλιστα τι θα γίνει όταν με το καλό επιστρέψει η άδεια εκμίσθωσης του εργοστασίου της Λάρυμνας στο Δημόσιο, στις 31 Δεκεμβρίου 2012. Να δούμε τότε ποιος θα…φεσώνει ποιόν και εν τέλει πώς περιμένει η κυβέρνηση να ιδιωτικοποιήσει, είτε τη ΛΑΡΚΟ, είτε τη ΔΕΗ με τέτοιου είδους…μπαταχτσιλίκια.
Εκτός και αν, όπως ακούγεται, η ΛΑΡΚΟ σπάσει σε «καλή» και «κακή», κατά το πρότυπο της Αγροτικής, και εμφανιστεί ως αγοραστής ο ίδιος ο Μυτιληναίος(σ.σ. έχει εκδηλώσει επισήμως ενδιαφέρον)για να την πάρει…απαλλαγμένη από τα χρέη της και να συνεχίσει να μην…πληρώνει. Για φανταστείτε το…

http://www.antinews.gr/

Έτσι θα λειτουργεί η αγορά ηλεκτρισμού στην Ελλάδα τη νέα χρονιά

Μοντέλο παρόμοιο με το Ισπανικό, με διμερή συμβόλαια μεταξύ παραγωγών-προμηθευτών, διατήρηση του σημερινού "pool" αλλά μόνο συμπληρωματικά, και σταδιακή έως πλήρη κατάργηση του μηχανισμού ανάκτησης μεταβλητού κόστους, μοιάζει να είναι το πιο ρεαλιστικό σενάριο για τη μορφή που θα πάρει η χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρισμού στην Ελλάδα από τις αρχές του 2013.
Σε αυτή την εκτίμηση καταλήγουν όλο και περισσότεροι παράγοντες του χώρου, σχολιάζοντας τα τρία σενάρια που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα η ΡΑΕ, πάνω στα οποία και θα διατυπώσουν τις θέσεις τους την Πέμπτη, στην ειδική ημερίδα που διοργανώνει γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό η Αρχή, ώστε αμέσως μετά να στείλει τις οριστικές της προτάσεις στο ΥΠΕΚΑ, που με τη σειρά του θα ανακοινώσει τις αλλαγές.
Τα στελέχη του κλάδου περιγράφουν μια αυριανή αγορά που δεν θα μοιάζει σε τίποτα με τη σημερινή.
1. Ρυθμιζόμενες χρεώσεις εφόσον δεν καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση (όπως ο μηχανισμός ανάκτησης μεταβλητού κόστους), θα αποτελούν παρελθόν.
2. Διμερείς συμβάσεις μεταξύ παραγωγών και προμηθευτών σαν αυτές που ισχύουν στη συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών (όπως οι δημοπρασίες φθηνής ενέργειας αλά γαλλικά, τύπου NOME) θα αντικαταστήσουν το σημερινό "υποχρεωτικό pool".
3. Παράλληλα, μια νέα απαιτητική αγορά θα γεννηθεί : Η δευτερογενής αγορά αποδεικτικών διαθεσιμότητας ισχύος, τα γνωστά ως ΑΔΙ, η οποία όμως θα απευθύνεται αποκλειστικά στους έχοντες "εφεδρικούς" σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, τις μικρές δηλαδή και ευέλικτες εκείνες μονάδες, που είναι ικανές να στηρίξουν τη μεγάλη διείσδυση των ΑΠΕ, και όχι στις συμβατικές όπως συμβαίνει σήμερα.
Σημαντική διαφορά του νέου αυτού μοντέλου σε σχέση με όσα ισχύουν σήμερα στη Γερμανία (μοντέλο ΒΔ Ευρώπης), είναι ότι η ημερήσια αγορά χονδρικής ("pool") θα δημιουργηθεί, δεν θα καταργηθεί. Θα παραμείνει σε ισχύ, αλλά μόνο σαν ένας συμπληρωματικός μηχανισμός, ένα είδος "διχτυού προστασίας" για τους πιο αδύναμους κυρίως επενδυτές εκείνους που δεν θα είναι σε θέση να συνάψουν διμερή συμβόλαια.
Τα υπέρ και τα κατά κάθε σεναρίου
Το πορτρέτο της αγοράς χονδρικής που περιγράφουν οι άνθρωποι του χώρου, είναι το λεγόμενο Ισπανικό ή "υβριδικό μοντέλο", το ένα από τα τρία σενάρια που προτείνει η ΡΑΕ για τη μεταβατική φάση, από την 1^η/1/2013 μέχρι και το τέλος 2014, οπότε και αναμένεται να τεθεί σε ισχύ η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρισμού, το EU Target Model. Μια αγορά που και στην ΕΕ βρίσκεται προς το παρόν ακόμη στο στάδιο της διαμόρφωσης.
Τα άλλα δύο, είναι όπως είπαμε της ΒΔ Ευρώπης και εκείνο της απλής προσαρμογής των όσων ισχύουν σήμερα στις ραγδαίες ανατροπές που σχεδιάζονται στην Ε.Ε. (adaptation option).
1. Το πρώτο προβλέπει την πλήρη ανατροπή των όσων ισχύουν σήμερα, με κατάργηση της ημερήσιας αγοράς, του cost recovery και των ΑΔΙ, και τις συναλλαγές να διεξάγονται αποκλειστικά μέσω διμερών συμβολαίων. Τα θετικά του είναι η άμεση εναρμόνιση με το πνεύμα του Target Model, αλλά τα αρνητικά του είναι περισσότερα αφού συνεπάγεται σημαντικά κόστη προσαρμογής για τους επενδυτές, μακρύ χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, και αδυναμία των συμμετεχόντων να προλάβουν την εφαρμογή του.
2. Το άλλο σενάριο, της προσαρμογής, θεωρείται απλώς ημίμετρο. Τα θετικά του είναι ότι απαιτεί τις ελάχιστες αναγκαίες αλλαγές στη χονδρεμπορική ώστε να είναι συμβατή με την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά του αύριο. Τα αρνητικά του, ότι το αποτέλεσμα δεν θα είναι συμβατό με το Target Model, άρα θα απαιτηθούν περισσότερες αλλαγές, θα διατηρηθούν πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους συστήματα, γεγονός που θα φέρει σύγχυση στην αγορά, κλπ.
Χονδρική και τιμολόγια
Προφανώς η ΡΑΕ, ενόψει και της διαβούλευσης δεν παίρνει θέση ποιο από τα τρία σενάρια προτιμά, εντούτοις είναι σαφές ότι ανοίγοντας τα "χαρτιά" της, δείχνει την προτίμησή της στο Ισπανικό, ένα μοντέλο λιγότερο "οδοστρωτήρας" απ' αυτό που ισχύει στη Γερμανία. Σαν βασικό του όπλο θα έχει τις δημοπρασίες φθηνής ισχύος "αλά γαλλικά" (NOME), οι οποίες -εφόσον γίνει αποδεκτό- θα είναι σε θέση να ξεκινήσουν από το β’ εξάμηνο του 2013, παράλληλα δηλαδή με την πλήρη απελευθέρωση των οικιακών τιμολογίων.
Το σκεπτικό των αρμοδίων είναι ότι οι πρώτες δημοπρασίες λιγνιτικής ισχύος θα συμπέσουν χρονικά με την απελευθέρωση των τιμολογίων στη χαμηλή τάση (1^η/7/2013), κάτι που ίσως λειτουργήσει ανασχετικά απέναντι σε μεγάλες αυξήσεις εκ μέρους της ΔΕΗ, που έχοντας πλέον να ανταγωνιστεί ομίλους με το ίδιο μείγμα καυσίμου, πιθανώς αναγκαστεί να περιορίσει τις απαιτήσεις της.
Κοστολογικός έλεγχος ΔΕΗ
Μια πρώτη εικόνα για το που πηγαίνει το πράγμα, θα δοθεί πάντως στην ημερίδα της ΡΑΕ τη Πέμπτη.
Εκτός από τα τρία σενάρια, αναμένεται να συζητηθούν όλα τα θέματα που έχει θέσει σε διαβούλευση η ΡΑΕ το τελευταίο διάστημα (όπως για το ΕΤΜΕΑΡ, και το εθνικό σύστημα φυσικού αερίου), καθώς επίσης και το θέμα των κοστολογικών ελέγχων στη ΔΕΗ. Εντός του επόμενου 10ημέρου, η ΡΑΕ θα προκηρύξει τον διαγωνισμό για την πρόσληψη ξένου οίκου που θα διεξάγει συγκριτική αξιολόγηση του κόστους της ΔΕΗ και των θυγατρικών της ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ με αντίστοιχες βέλτιστες πρακτικές στο εξωτερικό.

ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ…ΔΟΣΗ ΜΑΣ!!! ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ…“ΒΑΠΟΡΑΚΙΑ”!!!

Δήλωση

του Γεν. Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Νικ. Κιουτσούκη

Με στόμφο ακούσαμε από τα πιο επίσημα χείλη δυο πολύ…σημαντικά θέματα να οδεύουν προς επίλυση, όχι με υπογραφές σε επιστολές, όπως απαίτησαν στο πρόσφατο παρελθόν οι δανειστές μας, αλλά με προφορικές εγγυήσεις τύπου “ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ”…
Ο ασθενής (ΕΛΛΑΔΑ) διατηρεί ακόμη το σωληνάκι του οξυγόνου, λαμβάνει αδιαλείπτως το φάρμακο που τον σκοτώνει (ΜΝΗΜΟΝΙΟ), τα όργανά του τα …δωρίσαμε, άρα αυτό που απομένει είναι να προετοιμαστούμε για την…κηδεία του.
Με την ψήφιση των μέτρων στις 7 Νοεμβρίου 2012 από 153 Έλληνες βουλευτές πραγματοποιήθηκε η …”κηδεία” του Ελληνικού λαού. Άλλωστε η “δόση” είναι μεγάλη…
Την Κυριακή 11.11.2012, (μαύρη επέτειος και αποφράδα ημέρα για τους Έλληνες, λόγω της συγκρότησης της κυβέρνησης Παπαδήμ(ι)ου), συνετελέσθει και το “Μνημόσυνο” με την ψήφιση του προϋπολογισμού από 167 Έλληνες βουλευτές …
Άλλη μια μάχη της κυβέρνησης με τους δανειστές ολοκληρώθηκε, με συνήθη θύματα τους Έλληνες πολίτες, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους, τις νέες και τους νέους της χώρας μας, εν μέσω χειροκροτημάτων και επευφημιών…
Όμως θα την πάρουμε την…”δόση μας”, και με το παραπάνω!!!
Άλλωστε είμαστε καλά “βαποράκια”…Κατέχουμε παγκόσμια πρωτιά ως πωλητές …ψυχών !!! Για τη σωτηρία της πατρίδας όμως…Μπορεί να μην πουλάμε καλή “πραμάτεια” Α’ ποιότητας, μπορεί να είναι νοθευμένη η “δόση” που δίνεται στον ελληνικό λαό και να οδηγεί στο “θάνατο”,όμως πρέπει να προχωρήσουμε ως χώρα…δεν κοιτάμε πίσω.
Μη σας νοιάζουν τα θύματα.. Αυτά υπάρχουν και δικαιολογούνται σε κάθε πόλεμο.
Αρκούμαστε στο να πάρουμε τη δόση μας και ας είναι θανατηφόρο το αποτέλεσμά της…
Κάθε φορά αισθανόμαστε ότι είναι σαν την πρώτη φορά…Δίνουμε τα πάντα για να πάρουμε την “θανατηφόρα” δόση μας.
Μας υποσχέθηκαν όμως, όχι ενυπογράφως αλλά “λόγω τιμής”, ότι αυτά τελείωσαν τώρα. Δεν θα υπάρξουν άλλα τέτοια μέτρα…
Είναι επώδυνο αυτό που εφαρμόζεται αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Η σωτηρία της χώρας περνά μέσα από τη διάσωση των… τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των τοκογλύφων δανειστών.

Η ΧΩΡΑ “ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ” O EΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ….

ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ:Χρειάζεται αλλαγή της διαχείρισης και κλιμάκωσης του αγώνα

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

Ύστερα από την ταραχώδη πρόσφατη συνεδρίαση της ΓΕΝΟΠ και την "απόφαση" συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων μέχρι την ψήφιση του προϋπολογισμού από την Βουλή την προσεχή Κυριακή θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε τα εξής:
Υπήρχε πρόταση των ενεργειακών σωματείων της Δυτικής Μακεδονίας στο Εργατικό Κέντρο Πτολεμαΐδας που έγινε στις 6-11-12 για σύγκληση έκτακτου Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ για την περαιτέρω έκβαση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων η οποία και έγινε αποδεκτή από την  Ομοσπονδία (αν και το καταστατικό δεν το αναφέρει εν ώρα απεργίας), όμως δεν είχε και το ανάλογο αποτέλεσμα.
Στη συνέχεια στο τελευταίο Δ.Σ.(που έγινε στις 8-11-12) πριν συζητηθούν τα θέματα για την εξέλιξη της απεργίας τέθηκε  ζήτημα από την ΠΑΣΚΕ-Συνεργαζόμενοι στο Δ.Σ για καταστατικό θέμα με την αναπλήρωση των τακτικών μελών λόγω κολλήματος αλλά και με τα ζητήματα της απεργίας.
Τότε δημιουργήθηκε ξαφνικά ένα χάος και ένταση με αποτέλεσμα την αποχώρηση της "Αγωνιστικής Συνεργασίας"(ΠΑΜΕ) και της ΑΚΕ. Η ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ αν και αναγνώρισε την ανάγκη ουσιαστικού διαλόγου σε ένα διαδικαστικό θέμα  -όπως αυτό προτάθηκε - αναγκάστηκε να αποχωρήσει  μη αποδεχούμενη την απαράδεκτη διαδικασία. Οποιαδήποτε πρόταση γίνεται από τα σωματεία πρέπει να γίνεται αποδεκτή αλλά και τα σωματεία -μέλη πρέπει να παίρνουν το λόγο ώστε να τεκμηριώνουν τις δικές τους προτάσεις.

Μετά την τοποθέτηση όλων των παρατάξεων και ψηφοδελτίων και την αποχώρηση της "Αγωνιστικής Συνεργασίας", ο επικεφαλής της ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, Αντώνης Καρράς δήλωσε τα εξής: 
Η παράταξη μας σε καμία περίπτωση δεν αποποιείται τις ευθύνες της για την έκβαση των απεργιακών κινητοποιήσεων. Πρέπει να γίνει σαφές ότι η ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ διαχρονικά όλα τα χρόνια με οποιαδήποτε κυβέρνηση και οποιαδήποτε διοίκηση ήταν μπροστά σε όλες τις αγωνιστικές δράσεις της Ομοσπονδίας.
 Προτείναμε ως παράταξη την συνέχιση του αγώνα, όμως με τα σημερινά απογοητευτικά αποτελέσματα συμμετοχής, ίσως χρειάζεται αλλαγή της διαχείρισης και κλιμάκωσης του αγώνα καθώς επίσης και άλλες μορφές δράσης που μπορεί και πρέπει να κάνει το σημερινό θεσμοθετημένο όργανο της ΓΕΝΟΠ. Εμείς ως ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ ακόμα μια φορά δηλώνουμε ότι θα είμαστε παρόντες σε όπια απόφαση που θα παρθεί σήμερα(8-11-12) από το Δ.Σ της Ομοσπονδίας.
Η ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ καλεί τα μέλη της και όλους τους εργαζομενους να συμμετέχουν πιο δυναμικά στη  απεργία.

Καλούμε επίσης όλους τους συνάδελφους να δώσουν δυναμικό παρών στο συλλαλητήριο που πραγματοποιείται την Κυριακή 11/11/2012 ημέρα ψήφισης του προϋπολογισμού στις 17.00 στο Σύνταγμα.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΣΤΟ “ΔΡΟΜΟ”

ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ – 

ΤΟ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ

Οι πωλητές βιβλίων, οι εκπρόσωποι των τραπεζιτών, οι πρώην συνδικαλιστές προάσπισαν τα συμφέροντα 20 οικογενειών!

Δήλωση

Του Γεν. Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Νικ. Κιουτσούκη

Για την ψήφιση του Προϋπολογισμού

ΓΙΑ ΤΗΝ … ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!

ΝΑΙ 153…Πέρασαν τα μέτρα του “ ιδιοκτήτη” του Μνημονίου από τους 153 “τροχονόμους” της κυβερνητικής πλειοψηφίας σφραγίζοντας μ’ αυτό τον τρόπο το πρόγραμμα διάλυσης της οικονομίας και εξαθλίωσης της κοινωνίας…

Οι κρατικοδίαιτες οικογένειες των επαγγελματιών πολιτικών, οι πωλητές βιβλίων, οι πρώην συνδικαλιστές ευγενών εργασιακών ομάδων, οι εκπρόσωποι των τραπεζιτών και οι εκπρόσωποι των βιομηχάνων, επιτέλεσαν το ύψιστο καθήκον τους, που δεν ήταν άλλο παρά μόνο η προάσπιση των 20 οικογενειών που λυμαίνονται το δημόσιο πλούτο της χώρας όλα αυτά τα χρόνια…

Οι πονετικοί και ευαίσθητοι πολιτικοί ταγοί της χώρας, με την ψήφιση του πιο σκληρού πακέτου μέτρων που φτωχοποιεί την κοινωνία, διασφάλισαν τους …πενιχρούς μισθούς των 8.000 € το μήνα.

Διασφάλισαν την συνέχιση της καταβολής των δόσεων στους τοκογλύφους δανειστές, ευρωπαίους “εταίρους” μας.

Διασφάλισαν το “πλιάτσικο” που θα συντελεσθεί στους οργανισμούς κοινής ωφέλειας, υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Διασφάλισαν τα υπερκέρδη των τραπεζιτών στους οποίους έδωσαν 233 δις € κρατικές εγγυήσεις, αλλά και τη συνέχιση των επιδοτήσεων στους ημέτερους.

Διασφάλισαν στους…προνομιούχους εργαζόμενους πάγιο μισθό 586 € για τα επόμενα 20 χρόνια, χωρίς “χαϊμαλιά” και “σκουλαρίκια” όπως απαίτησε ο …συμπαθής κατά τα άλλα Πρόεδρος του ΣΕΒ.

Διασφάλισαν την ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας καταργώντας “επιτέλους” τα σκανδαλώδη “ προνόμια” των εργαζομένων που ήθελαν να εργάζονται 8ωρο και 5νθήμερο.

Αγνόησαν πλήρως και ορθώς έπραξαν ό,τι ισχύει σε “τριτοκοσμικές” χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστρία, και νομοθέτησαν εργασιακές σχέσεις “ανεπτυγμένων χωρών”, όπως η Ινδία, η Κίνα, η Βολιβία, το Μπαγκλαντές και οι χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού.

Αυτό που ξέχασαν να πράξουν, είναι να καταγγείλουν τα … συνδικάτα και την αντιπολίτευση, που έδωσαν εντολή στις δυνάμεις καταστολής, να διαλύσουν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο σύνταγμα για να “στηρίξουν” τους 153 “σωτήρες” του λαού και της πατρίδας μας…

Μην πτοείστε κύριοι της κυβέρνησης … οι Έλληνες πολίτες σας “στηρίζουν” … Πάρτε κι άλλα μέτρα τώρα … άμεσα … έχουμε μάθει να ζούμε χωρίς φαί, και μόνο με λίγο νερό!!!

Μην πτοείστε, αφήστε τους μεγαλοκαρχαρίες να φοροδιαφεύγουν, μην ελέγχετε τις λίστες και αυτούς τους φουκαράδες, που βγάζουν τα χρήματά τους στους φορολογικούς παραδείσους.
Αφήστε τις OFFSHORE και τους ιδιοκτήτες τους χωρίς έλεγχο, άλλωστε, αυτοί προσφέρουν για την πατρίδα.

Μην ενοχλείστε με τις ανομίες και τα πλασματικά στοιχεία που δόθηκαν το 2009 για το έλλειμμα. Ευτυχώς το έπραξε ο κ. Παπακωνσταντίνου, αλλιώς δεν θα είχαμε στη χώρα μας τα μνημόνια τα οποία είναι “ευλογία” για τον τόπο.

Φορολογήστε, μειώστε μισθούς, καταργήστε τα σκανδαλώδη εργασιακά δικαιώματα…

Τα παιδιά είναι τεκμήριο, φορολογήστε τα… Η πρώτη κατοικία δεν μπορεί να αποτελεί “όνειρο” του απλού ανθρώπου … Όταν δε, την έχει αγοράσει με δάνειο και “αρνείται” να την ξεπληρώσει τότε πρέπει να βγαίνει σε πλειστηριασμό υπέρ της τράπεζας…

Φροντίστε με αγάπη τα καρτέλ, τους μεσάζοντες, τους μιζαδόρους που φέρνουν δουλειές στη χώρα, τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους δανειστές, τους ευρωπαίους “εταίρους” μας.

Μη σας νοιάζει τι λέει το Σύνταγμα, οι διεθνείς συμβάσεις, οι ευρωπαϊκές συνθήκες, οι επιτροπές για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν είναι ανάγκη να είστε αξιόπιστοι και να τηρείτε ό,τι λέει η ευρωπαϊκή νομοθεσία … Να είστε αξιόπιστοι μόνο με τους δανειστές… τους έχουμε ανάγκη…φροντίζουν για εμάς…Άλλωστε η Ευρώπη είναι τριτοκοσμική ένωση κρατών…

Αντισταθείτε στον “Λαϊκισμό” και στη … “δημαγωγία” των πολλών, των “συντεχνιών”, των φτωχών Ελλήνων…

Άλλωστε εσείς είστε εκπρόσωποι των μεγάλων … οικονομικών συμφερόντων.

Γράψτε στα παλιά σας τα παπούτσια τους Έλληνες… Δεν καταλαβαίνουν …

Δεν μιλάνε με τον … Θεό, δεν ξέρουν να λένε ψέματα…ξεγελιούνται εύκολα… είναι κουτόφραγκοι… έχουν ασθενή μνήμη, αγράμματοι, χωριάταροι, δεν έχουν δει το κολωνάκι και τις βίλες που ζείτε…

Δεν ξέρουν να κάνουν ούτε πιρουέτες, ούτε κωλοτούμπες…
Δεν μπορούν να διεκδικήσουν την … καρέκλα σας !!!

Ποιοι είμαστε εμείς οι απλοί πολίτες που θα μιλήσουμε για αξιοπρέπεια, εθνική υπερηφάνεια, εθνική ανεξαρτησία !!! Δεν είμαστε τίποτα !!! Μόνον εσείς μπορείτε να υποδουλώσετε τα 11 εκατ. των Ελλήνων.
Τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς άντεξαν οι Έλληνες…
Είναι δυνατόν να μην αντέξουν 40 χρόνια πείνας και εξαθλίωσης;

Μη σταματάτε λοιπόν. Συνεχίστε. Διαλύστε κάθε ελπίδα, κάθε συγκέντρωση, κάθε όνειρο…
Διαλύστε το παρόν μας. Κατακρεουργήστε το μέλλον των παιδιών μας. Είστε “Mοναδικοί”…Eίστε οι… “Σωτήρες” μας ,Είστε ΗΜΙΘΕΟΙ!!!

ΝΑΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ …ΝΑΙ ΣΤΗ ΤΡΟΙΚΑ, ΣΤΟΝ ΦΟΥΧΤΕΛ, ΤΟΝ ΡΑΙΧΝΕΝΜΠΑΧ, ΤΟΝ ΣΟΪΜΠΛΕ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ.

ΡΑΕ: Ποια είναι τα σενάρια για τη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρισμού

http://www.energypress.gr/
 Σε δημόσια διαβούλευση θέτει η ΡΑΕ τη μελέτη για την αναδιάρθρωση της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία εκπονήθηκε από την  Pοyry Management (UK) Limited εν όψει των υποχρεώσεων συμμετοχής της χώρας μας στην ενιαία ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά.
Μεταξύ άλλων, η μελέτη παρουσιάζει και αξιολογεί τρεις εναλλακτικές προτάσεις για την αναδιάρθρωση της ελληνικής αγοράς ηλεκτρισμού, με στόχο τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του Target Model. 
Τα σενάρια
Όπως αναλύεται στη σχετική ανακοίνωση της ΡΑΕ, τα σενάρια τα οποία εξετάζονται κατά τη μελέτη έχουν ως εξής:
1. Σενάριο προσαρμογής του σημερινού μοντέλου αγοράς (“Adaptation Option”)
Στο σενάριο αυτό προτείνεται η προσαρμογή του σημερινού μοντέλου της Ελληνικής χονδρεμπορικής αγοράς, με τις ελάχιστες αναγκαίες αλλαγές ώστε αυτό να είναι συμβατό με το Target Model.
- Θετικά σημεία: Μικρότερο κόστος και χρόνος προσαρμογής, σταθερότητα για τους συμμετέχοντες, διατήρηση μηχανισμού πρόσβασης στην αγορά για την παραγωγή έως ότου επιλυθούν, με ικανοποιητικό τρόπο, τα δομικά προβλήματα της εγχώριας αγοράς.
- Αρνητικά σημεία: Ενδεχομένως, το αποτέλεσμα να μην είναι συμβατό με το ΤΜ και να απαιτούνται περαιτέρω αλλαγές, καθώς θα οριστικοποιείται, μέσα στα επόμενα 1-2 χρόνια, το πλαίσιο λειτουργίας του ΤΜ.  Διατήρηση διαφορετικών παράλληλων συστημάτων, σε συνδυασμό με τα απαιτούμενα συστήματα για το ΤΜ. «Ρηχή» συμμετοχή στη σύζευξη αγορών, αφού ο μεγαλύτερος όγκος συναλλαγών θα καθορίζεται στο Forward Market (mandatory pool - ΗΕΠ). Δυσκολία στη σύζευξη των Forward Market, Day Ahead Market (DAM), RTD, Intraday market (ID), Centralised Balancing.
2. Σενάριο υϊοθέτησης του μοντέλου της ΒορειοΔυτικής Ευρώπης (“NWE Option”)
Πλήρης αλλαγή του σημερινού μοντέλου της Ελληνικής χονδρεμπορικής αγοράς, με κατάργηση της ημερήσιας αγοράς (ΗΕΠ), συμπεριλαμβανομένου του Μηχανισμού Κάλυψης Μεταβλητού Κόστους και των ΑΔΙ,  και διεξαγωγή των συναλλαγών αποκλειστικά μέσω διμερών συμβάσεων και λειτουργίας μηχανισμού εξισορρόπησης.
- Θετικά σημεία: Πλήρης εναρμόνιση με το πνεύμα του Target Model, ενδεχομένως αποδοτικότερη λειτουργία του Συστήματος και των διασυνδέσεων, με μεγαλύτερη συμμετοχή από φορείς της αγοράς άλλων Κρατών-Μελών και, επομένως, αύξηση του ανταγωνισμού στην εγχώρια αγορά.
- Αρνητικά σημεία: Μεγάλη αλλαγή για τους Διαχειριστές και τους συμμετέχοντες, με συνεπακόλουθα σημαντικά κόστη και μακρό χρονοδιάγραμμα προσαρμογής, ανάγκη εγκατάστασης νέων συστημάτων για τη λειτουργία μέσα στο καινούριο περιβάλλον, ενώ δυνητικά θα χρειαστούν και συμπληρωματικά μέτρα για την επίλυση των δομικών προβλημάτων της αγοράς. Ενδεχόμενες (μελλοντικές) τροποποιήσεις στο μοντέλο NWE θα πρέπει να εξεταστούν με προσοχή, ώστε να μην υϊοθετηθούν βιαστικά παράμετροι του μοντέλου που πρόκειται να αλλάξουν, και τελικά να αποδειχθεί ότι δεν ήταν αναγκαία η υϊοθέτησή τους (π.χ. τυχόν κατάργηση του μηχανισμού διασφάλισης επαρκούς ισχύος).
Προϋπόθεση: Λόγω της απαραίτητης δομικής αλλαγής, για να είναι δυνατή η εφαρμογή του μοντέλου αυτού, ενδέχεται να υπάρχει αδυναμία τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων υλοποίησης του TM, συνεπώς και ανάγκη για λήψη παράτασης του χρόνου υλοποίησης, πιθανόν με έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Απαραίτητη, επίσης, προϋπόθεση για την αποδοτική υλοποίηση του συγκεκριμένου μοντέλου είναι η διαθεσιμότητα σημαντικών πόρων (ανθρώπινων και οικονομικών).
3. Σενάριο υβριδικού μοντέλου (“Hybrid Option”)
Υϊοθέτηση υβριδικού μοντέλου, π.χ. τύπου Ισπανίας, όπου διατηρείται μη-υποχρεωτική οργανωμένη ημερήσια αγορά, ως συμπληρωματικός μηχανισμός πρόσβασης στην αγορά για τις μονάδες εκείνες που δεν έχουν συνάψει διμερείς συμβάσεις. 
- Θετικά σημεία: Διατήρηση της δυνατότητας πρόσβασης στην αγορά σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν διμερείς συμφωνίες, ως μέτρο ελέγχου και περιορισμού της δεσπόζουσας θέσης της ΔΕΗ, συμβατότητα με άλλες αγορές και με τον αλγόριθμο PCR (Price Coupling of Regions) για τη σύζευξη των αγορών.
- Αρνητικά σημεία: Σημαντική αλλαγή για τους συμμετέχοντες, με συνεπακόλουθα κόστη προσαρμογής, ανάγκη εγκατάστασης νέων συστημάτων για τη λειτουργία μέσα στο καινούριο περιβάλλον.
Σύνοψη προτάσεων
1. Απαραίτητες ενέργειες και αλλαγές που πρέπει να εφαρμοστούν κατ’ ελάχιστον, και στα τρία (3) προτεινόμενα σενάρια, έτσι ώστε η εγχώρια χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας να είναι συμβατή με το Target Model (ορισμένες ενέργειες έχουν δρομολογηθεί ήδη, ή απαιτούν μικρές προσαρμογές) :
- Θεσμοθέτηση διαδικασίας ορισμού γεωγραφικών ζωνών για τις τιμές της αγοράς.

- Καθορισμός δυναμικότητας διασυνδέσεων: Διατήρηση της μεθοδολογίας καθαρής διαθέσιμης δυναμικότητας διαμετακόμισης (Net Transfer Capacity, NTC) που εφαρμόζεται σήμερα και διερεύνηση της δυνατότητας εφαρμογής της εναλλακτικής μεθοδολογίας βάσει ροών φορτίου (Flow-Based).
- Θεσμοθέτηση διαδικασίας έγκρισης από τη ΡΑΕ του καταμερισμού δυναμικότητας διασυνδέσεων σε διαφορετικά χρονικά πλαίσια (μακροχρόνια και βραχυχρόνια διάθεση διασυνδετικών δικαιωμάτων στους συμμετέχοντες).
- Συμμετοχή σε κοινή ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την εμπορία μακροχρόνιων διασυνδετικών δικαιωμάτων, στο πλαίσιο της Δευτερεύουσας Αγοράς Δικαιωμάτων.
- Κατάργηση διακριτών/άμεσων δημοπρασιών βραχυχρόνιων διασυνδετικών δικαιωμάτων (explicit auctions) -  Μετατροπή των δημοπρασιών σε έμμεσες (implicit auctions) μέσω της σύζευξης αγορών (price coupling).
- Εισαγωγή ημερήσιας αγοράς (Day Ahead Market, DAM) για τη σύζευξη των αγορών, συμβατή με τα χρονοδιαγράμματα και τις διαδικασίες του ΤΜ.
- Δημιουργία ενδο-ημερήσιας αγοράς με πλατφόρμα (κατ’ ελάχιστον) συνεχούς διαπραγμάτευσης, συμβατή με τα χρονοδιαγράμματα και τις διαδικασίες του ΤΜ.
- Εναρμόνιση διαδικασιών (και ενδεχομένως και προϊόντων) με γειτονικές χώρες, για την αγορά/ συμβολαιοποίηση και ενεργοποίηση εφεδρειών για εξισορρόπηση φορτίου.
- Τιμολόγηση με Οριακή Τιμή για την αγορά εξισορρόπησης ενέργειας με μείωση παραγωγής.
- Κοστοστρεφή τιμολόγηση για θετικές αποκλίσεις από τις εντολές του Διαχειριστή (αύξηση παραγωγής).
- Αλλαγή περιόδου εκκαθάρισης αποκλίσεων, από 1 ώρα σε 30΄.
2. Πρόσθετες ενέργειες Σεναρίου 1 (Adaptation Option)
- Ο ΗΕΠ επιλύεται ενωρίτερα κατά τη D-1, έτσι ώστε να αποτελέσει τη Forward Market που προβλέπεται από το Τarget Μodel για την εμπορία ενέργειας πριν την ημέρα κατανομής.
- Η ενέργεια εξισορρόπησης πρέπει να τιμολογείται στην ex post οριακή τιμή, τόσο για εντολές αύξησης, όσο και για εντολές μείωσης ενέργειας.
- Επαναπροσδιορισμός της εκκαθάρισης αποκλίσεων, ώστε να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα της σύζευξης των αγορών.
Η κατάργηση των Μηχανισμών Κάλυψης Μεταβλητού Κόστους (ΜΚΜΚ) και Διασφάλισης Επαρκούς Ισχύος (ΜΔΕΙ), καθώς και η κατάργηση της συν-βελτιστοποίησης ενέργειας και επικουρικών υπηρεσιών δεν φαίνεται, προς το παρόν, να απαιτείται στο Σενάριο 1.  Ενδεχομένως, θα πρέπει να επανεξεταστεί η διαπίστωση αυτή, καθώς θα οριστικοποιείται το τελικό πλαίσιο λειτουργίας του ΤΜ.
3. Πρόσθετες ενέργειες Σεναρίου 2 (NWE Option)
- Εισαγωγή διμερών συμβάσεων, είτε με φυσική παράδοση, είτε με οικονομικό περιεχόμενο.
- Εισαγωγή διακριτής αγοράς/ συμβολαιοποίησης εφεδρειών.
- Εισαγωγή αγοράς/ μηχανισμού εξισορρόπησης.
- Εισαγωγή συστημάτων για τον υπολογισμό του κόστους εξισορρόπησης.
- Κατάργηση του Μηχανισμού Κάλυψης Μεταβλητού Κόστους (ΜΚΜΚ).
- Παρακολούθηση των εξελίξεων στις αγορές NWE, σχετικά με την εισαγωγή πληρωμών διαθεσιμότητας ισχύος, έτσι ώστε να αποφασιστεί η αναγκαιότητα ή μη της κατάργησης του ΜΔΕΙ.
4. Πρόσθετες ενέργειες Σεναρίου 3 (Hybrid Option)
- Εισαγωγή διμερών συμβάσεων, είτε με φυσική παράδοση, είτε με οικονομικό περιεχόμενο.
- Προσαρμογή προσφορών μονάδων, έτσι ώστε να εναρμονιστούν με τις απαιτήσεις της πλατφόρμας σύζευξης αγορών και να αποτελέσει το Day Ahead Market (DAM).
- Κατάργηση του Μηχανισμού Κάλυψης Μεταβλητού Κόστους (ΜΚΜΚ).
- Εισαγωγή διακριτής αγοράς/ συμβολαιοποίησης εφεδρειών.
- Εισαγωγή αγοράς/ μηχανισμού εξισορρόπησης.
- Εισαγωγή συστημάτων για τον υπολογισμό του κόστους εξισορρόπησης.
Επόμενα βήματα
Όπως επισημαίνει η ΡΑΕ, δεδομένου ότι ο σχεδιασμός της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί και βασικά κείμενα κωδίκων που θα επηρεάσουν τις τελικές υποχρεώσεις των επιμέρους αγορών βρίσκονται ακόμα υπό διαμόρφωση, ενώ και οι αγορές που θεωρούνται πιο εξελιγμένες, και στα πρότυπα του ΤΜ, αναθεωρούν ήδη βασικά στοιχεία του μοντέλου αγοράς (π.χ. τις πληρωμές των παραγωγών για τη διαθεσιμότητα ισχύος - Capacity Payments), κρίνεται σκόπιμο να συνεχιστεί η ενδελεχής παρακολούθηση, εκ μέρους της ΡΑΕ, των εξελίξεων, τόσο σχετικά με τις άλλες αγορές των Κρατών-Μελών, όσο και με την οριστικοποίηση των Κωδίκων Εφαρμογής του ΤΜ, ώστε να αποφασιστούν έγκαιρα περαιτέρω αναγκαίες αλλαγές, ή εξειδίκευση εφαρμογής των ήδη προτεινόμενων αλλαγών.
Οι τελικές επιλογές θα εξαρτηθούν και από την αποτελεσματική ή μη επίλυση δομικών προβλημάτων της ελληνικής αγοράς ηλεκτρισμού (κυρίαρχη θέση της ΔΕΗ στη λιανική αγορά, αποκλειστική πρόσβασή της σε παραγωγή από λιγνίτες και υδροηλεκτρικά). Συνεπώς, οι όποιες αποφάσεις θα πρέπει να συνεκτιμήσουν τις σχετικές εξελίξεις και να εφαρμοστούν συνδυαστικά (π.χ. με υϊοθέτηση της πρότασης της ΡΑΕ για το Νome).
Δυνητικά, θα μπορούσε να επιλεγεί σειρά ενεργειών, πέραν των ελάχιστων απαιτήσεων του ΤΜ, χωρίς να συνδέεται απαραίτητα με ένα από τα προτεινόμενα μοντέλα, αλλά ως μεταβατικό βήμα προς τη συνολική αναδιοργάνωση της αγοράς.
 

Η ΡΑΕ προσκαλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν τα σχόλια και τις παρατηρήσεις τους επί του κειμένου της επισυναπτόμενης μελέτης, έως και την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: elecmarket@rae.gr.

Η Μέρκελ «κουνάει το δάχτυλο» για τις απεργίες στην Ελλάδα

Επικριτική όσον αφορά στις απεργίες των εργαζομένων στην Ελλάδα εμφανίστηκε σήμερα η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

Μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η κα Μέρκελ επεσήμανε την ανάγκη να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και οι αλλαγές εργασίας στην Ελλάδα προκειμένου να αναχαιτιστεί η υψηλή ανεργία, ενώ χαρακτήρισε αρνητική την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη χώρα και παραδέχτηκε πως τα οικονομικά βάρη δεν μπορεί να πέφτουν μόνο σε μισθωτούς και συνταξιούχους.
Όπως υποστήριξε, οι δυσκολίες της χώρας ξεκίνησαν όταν το έλλειμμα έφτασε το 15% και οι αγορές έπαψαν να της δανείζουν, προσθέτοντας παράλληλα ότι κανείς δεν επέβαλε στην Ελλάδα περιορισμούς.
«Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που πάει να γίνει μια ιδιωτικοποίηση στην Ελλάδα να γίνονται απεργίες. Δεν είναι δυνατόν τα μέσα μαζικής μεταφοράς να μην μπορούν να εισπράξουν τα κόμιστρα και οι φορολογικές υπηρεσίες να μην μπορούν να εισπράξουν τα έσοδα σε ένα κράτος που είναι υδροκέφαλο. Αν αυτά τα πράγματα στην Ευρώπη δεν μπορούμε να τα λέμε φιλικά ο ένας στον άλλον και αν όταν τα λέμε μας αντιμετωπίζουν σαν Αρειανούς, δεν πρόκειται να προχωρήσουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά η Γερμανίδα Καγκελάριος.

 

newsbomb.gr

Διαμαρτυρία της ΔΑΚΕ Ι.Τ. στο Υπουργείο Εργασίας

Δεκάδες Δακίτες συγκεντρώθηκαν σήμερα το πρωί έξω από το Υπουργείο Εργασίας μαζί με αρκετά στελέχη της ΔΑΚΕ/ΓΕΝΟΠ με επικεφαλής τον Γραμματέα της παράταξης Αντώνη Καρρά να διαμαρτυρηθούν ξανά για τα απαράδεκτα και εγκληματικά μέτρα που παίρνει η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση ενάντια στα δίκαια και στις κατακτήσεις των εργαζομένων. Δυστυχώς οι πιο παράλογοι και ειδεχθείς πόθοι των διεθνών και ντόπιων μεγαλοεργοδοτών νομοθετούνται. Οι Έλληνες εργαζόμενοι γίνονται δουλοπάροικοι με συμβάσεις μιας ημέρας ή μιας ώρας στα “φέουδα” των ξένων funds.
Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται “για ένα κομμάτι ψωμί” με διαδικασίες fast track και χωρίς κανέναν κοινοβουλευτικό έλεγχο.Έχουμε εθνική ευθύνη και κοινωνικό καθήκον να σταματήσουμε αυτό το σύγχρονο “Ολοκαύτωμα”. Όλοι μαζί οφείλουμε να στοιχηθούμε σε έναν ανένδοτο αγώνα, μακριά από χρώματα και αντιπαραθέσεις, ώστε αυτές οι πολιτικές να “κιτρινίσουν στα συρτάρια” όσων τις εμπνεύστηκαν…εκεί που τώρα βρίσκονται οι λίστες των φοροφυγάδων που καλύπτουν. Όλοι μαζί ενωμένοι οφείλουμε να ανατρέψουμε τα Μνημόνια. Όλοι μαζί από κάθε μετερίζι οφείλουμε να διεκδικήσουμε το παρόν και το μέλλον που οραματιζόμαστε για την Πατρίδα και τις οικογένειες μας.

ΕΤΕ-ΔΕΗ: Ενωτικός Αγώνας για να ανατρέψουμε την πολιτική της βαρβαρότητας

ΖΩΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ Ή ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ .

ΔΥΟΜΙΣΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΑΦΟΥ :

ü  εισοδήματα, μισθοί και συντάξεις, καταποντίστηκαν,

ü  κατακτήσεις και κοινωνικά δικαιώματα, λεηλατηθήκαν,

ü  η χώρα και ο πλούτος της, υποθηκεύτηκαν,

ü  οι πολίτες και ο λαός, εξαντλήθηκαν,

ΟΙ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΝ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΖΗΤΟΥΝ ΝΕΕΣ ΘΥΣΙΕΣ, ΖΗΤΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΙ ΛΑΟΘΥΣΙΑ.

Η νέα δοτή τρικομματική κυβέρνηση, «εθνικής σωτηρίας», όπως την αποκαλούν οι χρυσοκάνθαροι των ΜΜΕ, χωρίς σχέδιο και στρατηγική, χωρίς κόκκινες γραμμές και ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας, αποδέχεται ανεπιφύλακτα και συναινεί στα αντικοινωνικά κελεύσματα των τοκογλύφων.

Τα νέα μέτρα που μας επιβάλλουν (χρησιμοποιώντας για πολλοστή φορά το πρόσχημα της «σωτηρίας»), οδηγεί την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων σε ακόμη μεγαλύτερη εξαθλίωση, την κοινωνία σε βαθιά απόγνωση και την χώρα στην διεθνή υποθήκη και εποπτεία..

Δεν προσδοκούμε τίποτα καλό από το πολιτικό κατεστημένο και τους επικυρίαρχους των αγορών. Η επίθεση δεν πρόκειται να σταματήσει, παρά μόνο τη στιγμή της πλήρους μετατροπής μας, σε σκλάβους και υποτακτικούς, των ντόπιων και διεθνών αφεντικών.

Απέναντι στην απάνθρωπη, αντικοινωνική και αντιλαϊκή πολιτική των δυνάμεων της υποταγής, η μόνη απάντηση είναι ο ενωτικός - μαζικός και παρατεταμένος διεκδικητικός αγώνας. Η μόνη λύση είναι, να τους σταματήσουμε εμείς.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ :

Η΄ ΑΥΤΟΙ, Η΄ ΕΜΕΙΣ.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ. Στην Εξαθλίωση, την Φτώχια, την Υποταγή, την Εξάρτηση, το Ξεπούλημα.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ. Για τη Ζωή μας, το Μέλλον, τη Δημοκρατία, την Ανεξαρτησία.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ,

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ,

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ.

Στηρίζουμε το αγωνιστικό πλαίσιο της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, συμμετέχουμε μαζικά στις 48ωρες Απεργιακές Κινητοποιήσεις, που ξεκινούν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 5/11/2012.

Δίνουμε δυναμικό παρών στα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας

και τις αντίστοιχες προσυγκεντρώσεις έξω από τα Γραφεία της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ,

την Τρίτη 6/11/2012 και ώρα 10 πμ.

και την Τετάρτη 7/11/2012 και ώρα 16 μμ

ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ, ΕΝΩΤΙΚΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ.

ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ 48 ΩΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΗΝ    ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
Συναδελφισσες και Συνάδελφοι
Είμαστε σίγουροι ότι όλοι αντιλαμβάνεστε τις επιπτώσεις, τις συνέπειες των νέων
βαρβάρων και αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης.
Με τα μέτρα που θα επιχειρήσουν να ψηφίσουν την ερχόμενη Τετάρτη και που είναι
συνέχεια δεκάδων άλλων παρόμοιων μέτρων της αδιέξοδης πολιτικής τους, ένα είναι
σίγουρο:
Η ζωή μας θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη και για εκατομμύρια συνάνθρωπους μας που ήδη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, θα είναι η χαριστική βολή.
Με βάση αυτή την ανάλυση, αυτή την προβολή, δεν χωράνε πολλές απαντήσεις στο τι πρέπει να κάνουμε.
Η απάντηση είναι μια.
Εάν δεν θέλουμε εμείς και τα παιδιά μας, οι συνάνθρωποι μας, να γίνουμε σκλάβοι,
Εάν δεν θέλουμε να περάσουμε μια ζωή στην δυστυχία.
Εάν δεν θέλουμε να χαθούν και άλλες ζωές και να πεθάνουν και άλλοι συνάνθρωποι μας από την πείνα και την απελπισία (αυτοκτονίες),γιατί αυτό συμβαίνει ήδη κάθε μέρα.
Πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι χωρίς δικαιολογίες χωρίς μεμψιμοιρίες να βγούμε στους δρόμους και να εμποδίσουμε την ψήφιση των μέτρων.Δυστυχώς πολλές φορές οι περισσότεροι από εσάς για διάφορους λόγους ή και άλλοθι δεν συμμετέχετε.
Όμως όσο δεν συμμετέχετε, ανεξάρτητα εάν έχετε δίκιο ή όχι. σε όσα επισημαίνετε ένα είναι σίγουρο: ότι τα μέτρα τους πάντα θα περνούν και εμείς θα γινόμαστε όλο και πιο δυστυχισμένοι.
Με βάση αυτή την απλή διαπίστωση ο καθένας μας , η καθεμιά αυτή τη φορά έχει χρέος να αφήσει στην μπάντα την κάθε δικαιολογία και να δώσει το παρόν.
Συνάδελφοι
έχετε δίκιο όταν λέτε ότι πολλοί από εμάς τους συνδικαλιστές δεν στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων και σας απογοητεύουμε με την αλλοπρόσαλλη κα απαράδεκτη
στάση μας.
Έχετε δίκιο όταν πολλοί από εσάς διαμαρτύρεστε ότι δεν οργανώνουμε τον αγώνα
σωστά έτσι ώστε, να είναι αγώνας, να μην περνούν οι απαράδεκτες πολιτικές τους και όχι απλά διαμαρτυρίας.
Έχετε δίκιο όταν λέτε ότι με 24ώρες ξεκομμένες απεργίες δεν γίνεται τίποτα και ότιι τέτοιες απεργίες είναι χαμένα μεροκάματα.
Όμως όσο δίκιο και εάν έχετε (εάν αυτοί είναι οι λόγοι που σας έχουν κάνει να μην συμμετέχετε) αυτή τη φορά μην γυρνάτε την πλάτη στο κάλεσμα των συνδικάτων.
Μην γυρνάτε την πλάτη στην απόφαση της ΓΣΕΕ που έστω και τώρα κάτω από την δική σας πίεση, προκήρυξε 48ωρη απεργία.
Γνωρίζουμε ότι η απόφαση για την προκήρυξη της 48ωρης απεργίας την τελευταία στιγμή δεν είναι ο καταλληλότερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις την λαίλαπα των μέτρων.
Όπως με τις 24ωρες ξεκομμένες απεργίες που στην κυριολεξία είναι «τουφεκιές στον αέρα» έτσι και με την 48ωρη τελευταία στιγμή δεν στέλνεις το καταλληλότερο σήμα στον κόσμο της εργασίας, ότι εδώ κάτι σοβαρό πάει να γίνει.
Ότι εδώ θα δοθεί μάχη.
Τα γνωρίζουμε όλοι αυτά συνάδελφοι,
Όμως όσο προβληματισμένοι και εάν είστε για το πώς οργανώνεται ο αγώνας εάν δεν συμμετάσχετε με όλες τις δυνάμεις σας πρώτα απ’ όλα θα επιτρέψετε να περάσουν τα μέτρα και δεύτερον θα δώσετε την δυνατότητα σ όσους δεν στέκονται έτσι όπως πρέπει και δεν οργανώνουν τον αγώνα όπως επιβάλλεται να ξαναπούν (και έτσι να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες) ότι ο κόσμος
δεν τραβάει!!!
ΟΧΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ
Αυτή τη φορά μην γυρίσετε την πλάτη στο κάλεσμα της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.
Όσο τα μέτρα δεν έχουν ψηφιστεί τα πάντα μπορούν να γίνουν.
Ναι μπορούμε να τους κάνουμε να τα πάρουν πίσω.
Ναι μπορούμε να τους αναγκάσουμε να υποχωρήσουν.
Μπορούμε γιατί όλοι εμείς που θα υποστούμε τις συνέπειες των βαρβάρωνμέτρων τους, είμαστε εκατομμύρια.
Αρκεί να δώσουμε το παρόν και στην απεργία και στα συλλαλητήρια της Τρίτης και της Τετάρτης.
Όσο δε για όσους έχετε τεράστια οικονομικά προβλήματα (και κανείς στις μέρες μας δεν το αμφισβητεί αυτό) και όπως λέτε δεν αντέχετε να χάσετε ούτε ένα μεροκάματο,
με σεβασμό σας λέμε αφού πρώτα ρίξτε τη ματιά σας στους συνάνθρωπους μας που
είναι άνεργοι, άρα αποδεδειγμένα σε πολύ δυσκολότερη θέση από εμάς, σκεφτείτε ότι εάν περάσουν τα μέτρα τους τότε θα μας κλέψουν εκατοντάδες μεροκάματα και όχι απλά ένα, δυο η πέντε , που δυσκολευόμαστε σήμερα να
αφιερώσουμε στον αγώνα για να μην περάσουν τα μέτρα.
Γι αυτό όσο δύσκολα και να περνά ο καθένας μας δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να αγωνιστούμε.
Το συνδικάτο σας η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ που τόσο λυσσαλέα χτυπιέται για την δράση του και την στάση του, που με τα όποια λάθη, αδυναμίες και παραλήψεις του, ποτέ δεν
υπέστειλε την σημαία του αγώνα, ξεκινά τον αγώνα μαζί με όλο το εργατικό κίνημα την Δευτέρα το βράδυ.
Στόχος μας.
Να μην ψηφιστούν τα αντεργατικά μέτρα.
Να μην ψηφιστεί ο πιο αντιλαϊκός προϋπολογισμός.
Συναδέλφισες Συνάδελφοι,
Η επίτευξη του στόχου μας εξαρτάται από τη στάση όλων των εργαζόμενων και κυρίως από την στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.
Εμείς ως ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ από τώρα καλούμε τη ΓΣΕΕ να κλιμακώσει τον αγώνα και να δώσει προοπτική.
Καλούμε τη ΓΣΕΕ να στείλει το μήνυμα ότι η Τετάρτη δεν είναι ο κάβος που αν τον περάσουν τελείωσαν.
Να στείλει το μήνυμα ότι έχουν πολλούς κάβους να περάσουν και ότι σύντομα θα «ναυαγήσουν».
Συναδέλφισες και Συνάδελφοι
Το σύνθημα μας θα πρέπει να είναι ένα:
Η ΑΥΤΟΙ
Η ΕΜΕΙΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 6/11/ στις 11.00 ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ (Προσυγκέντρωση στα γραφεία μας στις 10.00 πμ)
 

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 
7/11 στις 17.00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
( Προσυγκέντρωση στις 16.00)

ΔΙΠΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΑΚΕ ΣΤΟΝ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΟΠ

Απάντηση στην επιστολή του Γραμματέα της Π. Ε. της Ν.Δ. κου Κεφαλογιάννη
 Είμαστε βέβαιοι ότι η ανακοίνωση του Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και η αναφορά του σε συνδικαλιστές του φιλελεύθερου χώρου, αφορά τους διασπαστές του ψηφοδελτίου της ΔΑΚΕ στις εκλογές της ΓΕΝΟΠ, ο επικεφαλής του οποίου εμφανιζόταν ως “εκλεκτός” της Συγγρού.

Αυτές τις ιδιοτελείς ενέργειες εξυπηρέτησης προσωπικών στόχων και συμφερόντων που εκχωρούν και εξαργυρώνουν ως “τιμάρια” τις αρχές και τις αξίες της συνδικαλιστικής μας παράταξης, εμείς τις επισημάναμε και τις αντιμετωπίσαμε έγκαιρα με την απόφαση μας αναστολής ιδιότητας μέλους του εν λόγω, και την παραπομπή του στο Πειθαρχικό μας όργανο για την οριστική διαγραφή του από τα μητρώα της ΔΑΚΕ Ι.Τ.

Θεωρούμε θετικό, το γεγονός ότι ο Γραμματέας της Π.Ε. της Ν.Δ. αναγνωρίζει την ανεξαρτησία και την αυτονομία του Συνδικαλιστικού Κινήματος και κυρίως των οργανώσεων της ΔΑΚΕ, και περιμένουμε εάν πραγματικά το πιστεύει, να σταματήσει τις παρεμβάσεις όλων των κομματικών στελεχών στα εσωτερικά μας, γιατί εκκολάπτουν φαινόμενα και πρακτικές όπως αυτά στις εκλογές στη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.

Σε μια εποχή που κυριαρχεί ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, που η θεσμική κατάπτωση, οι ηθικές εκπτώσεις, η καταπάτηση κάθε συνταγματικού δικαίου και κάθε δημοκρατικού συλλογικού κεκτημένου αποτελούν καθημερινή πρακτική των original πολιτικών φιλομνημονιακών δυνάμεων, αλλά και των κακέκτυπων…γενόσημων τους, η ΔΑΚΕ Ι.Τ. παραμένει φάρος σταθερότητας και αξιοπιστίας του κινήματος, κύριος και γνήσιος εκφραστής και διεκδικητής λύσεων των προβλημάτων των εργαζομένων, των αρχών και των αξιών του ριζοσπαστικού κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Όσοι επέλεξαν την εύκολη οδό της μετάλλαξης αγνοώντας την ιδεολογική αναφορά της παράταξης, ας αναλογιστούν το πολιτικό ολίσθημα το οποίο διέπραξαν.

Εμείς δεν αλλάξαμε. Δεν ξεχνούμε και δεν συγχωρούμε αυτούς που ευθύνονται για την υπαγωγή της Ελλάδος στα νύχια του Δ.Ν.Τ. για την παραχώρηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και κυριαρχίας με στόχο την εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Παραμένουμε αταλάντευτα σταθεροί στις αρχές, τις αξίες, και τις ιδέες μας.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΑΚΕ Ι.Τ.

Aπάντηση στις δηλώσεις του κ. Κεφαλογιάννη
στην πρωινή εκπομπή “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ MEGA”.
 Με έκπληξη ακούσαμε τον Γραμματέα της ΝΔ κ. Κεφαλογιάννη να λέει ότι στις συνδικαλιστικές εκλογές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, η ΔΑΚΕ κατέβασε 2 ψηφοδέλτια.
Οφείλουμε να τονίσουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι το ψηφοδέλτιο της ΔΑΚΕ σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες των συνδικάτων είναι ένα και μοναδικό.
Όποιοι δεν συμμετέχουν ως υποψήφιοι στο ψηφοδέλτιο της παράταξής μας με βάση τον Κανονισμό Λειτουργίας μας (Αρθρο 11 παρ.6 & 22 Γ4 ) θέτουν ΑΥΤΟΜΑΤΑ εαυτούς εκτός ΔΑΚΕ.
Σε ότι αφορά τα σχόλιά του, περί συνδιαλλαγής Δακιτών και περί ιδιοτελών στόχων, αναφορικά με τη συγκρότηση Προεδρείου στην εν λόγω οργάνωση, προφανώς αφορούν άλλες παρατάξεις και όχι τη δική μας.
Η ΔΑΚΕ δεν πουλά ως “τιμάρια “ τους ψήφους της, δεν προδίδει τις αρχές και τις αξίες της, δεν ξεχνά ποιους εκπροσωπεί και από ποιους αντλεί τη δύναμή της. Προφανώς αυτά που λέει ο Γραμματέας της Πολιτικής επιτροπής της ΝΔ, αφορούν τη συνδιαλλαγή του πολιτικού συστήματος για το σκάνδαλο της SIEΜENS, για τις περιβόητες λίστες των φοροφυγάδων, για την τεχνητή αύξηση του ελλείμματος από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το σχέδιο παράδοσης της χώρας στα νύχια του ΔΝΤ, η μη απόδοση ευθυνών και μια σειρά άλλων θεμάτων. Άρα, στο σπίτι του κρεμασμένου ας μη μιλούν για σκοινί.
Καλό θα ήταν αυτοί που έχουν θέσεις ευθύνης στο κόμμα της ΝΔ να ασχοληθούν με το κόμμα, με το αν τηρούν αυτά που υποσχέθηκαν με βάση τη νωπή λαϊκή εντολή που πήραν στις τελευταίες εκλογές και να αναλογιστούν ποιοι τελικά πουλάνε ως “τιμάρια” την ψήφο των πολιτών.
Ας αφήσουν μακριά απ’ τις δικές τους επιδιώξεις, ιδιοτελείς ή μη, την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ και ας σταματήσουν να κάνουν τα “κοκόρια” στο εσωτερικό και τις “κότες” στο εξωτερικό.

Η ΔΑΚΕ ΔΕΝ ΔΙΑΣΠΑΤΑΙ, ΔΕΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΤΑΙ.

Η ΔΑΚΕ δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Ανήκει μόνο στους εργαζόμενους.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΑΚΕ Ι.Τ.

ΔΑΚΕ: Καταστρέφονται δυο γενιές Ελλήνων με το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ του λαού, και κάποιοι μιλούν για μέλλον!!!

  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΑΚΕ Ι.Τ. ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ Ν.Δ.

Κυρίες και Κύριοι βουλευτές,

Aσκώντας το Δημοκρατικό μας δικαίωμα, να μπορούμε ελεύθερα ως Έλληνες πολίτες να εκφράζουμε τις θέσεις, τις απόψεις, και τις αγωνίες μας για το παρόν και το μέλλον το δικό μας αλλά και της χώρας, σας αποστέλλουμε την ύστατη αυτή ώρα την παρούσα επιστολή, ως έχοντες άλλωστε υποχρέωση να πράξουμε και λόγω του θεσμικού μας ρόλου, στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.

Όπως άριστα γνωρίζετε για πολλοστή φορά, η Ελληνική κοινωνία καλείται να πληρώσει το μάρμαρο της κρίσης με το πιο σκληρό πακέτο μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και κατακρεούργησης εργασιακών κεκτημένων που αποτελούν ευρωπαϊκό κεκτημένο και παραβιάζουν ωμά διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες.

Εργασιακά κεκτημένα που δεν επηρεάζουν ούτε κατ’ ελάχιστο θετικά ή αρνητικά την απομείωση του ελλείμματος, ούτε και την διαμόρφωση του πακέτου των μέτρων των 13,5 δις € και τα οποία η Κυβέρνηση και η Τρόϊκα συζητούν, αγνοώντας επιδεικτικά τους κοινωνικούς εταίρους και τους καλούν για να…επικυρώσουν τα προαποφασισμένα.

Για μια ακόμη φορά, εσείς, οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΥ, καλείστε, ελπίζουμε όχι υπό την απειλή της διαγραφής, να στηρίξετε την ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΕΙΓΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΦΑΡΜΑΚΟ για την έξοδο από την κρίση, που μέχρι πριν λίγους μήνες, φανατικά υποστηρίζατε ενώπιον του ελληνικού λαού, παρά τα τότε διλλήματα περί προαπαιτούμενων για τη …δόση.

Καλείσθε να στηρίξετε και να ψηφίσετε μέτρα τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται στη δανειακή σύμβαση, αλλά τίθενται επιτακτικά από τους γνωστούς κύκλους εργοδοτών “κουκουλοφόρων” στη λογική του “τώρα που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πέντε έξι”…
Μέτρα που κάθε μέρα που περνά, αυξάνονται και αποτελούν νέες παράλογες απαιτήσεις της Τρόϊκα…

Είναι κοινή πλέον παραδοχή ότι το πρόγραμμα αυτό δεν Βγαίνει!!!

Αυτό δεν το λέμε εμείς…Το λένε έγκριτοι και διαπρεπείς οικονομολόγοι, πρώην στελέχη του Δ.Ν.Τ. και πρώην κυβερνώντες, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα των δηλώσεων και των θέσεων της Ν.Δ. όταν ήταν στην αντιπολίτευση.

Η καταστροφική όμως πορεία του προγράμματος κυρίως επιβεβαιώνεται από τα αποτελέσματα της εφαρμογής του, τα οποία είναι τραγικά για την κοινωνία και την οικονομία.

Η ύφεση καλπάζει για μία ακόμη χρονιά στο 7% του ΑΕΠ, τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, η ανεργία εκτινάχθηκε σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στο 25% και ανεπίσημα στο 30%, με 440.000 οικογένειες να μην έχουν καθόλου εισόδημα στα σπίτια τους, οι νεόπτωχοι να αγγίζουν το 30% και οι φτωχοί που εξαθλιώνονται το 30% του πληθυσμού.

Μετά τις νομοθετικές παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, οι οποίες ήταν υπέρ των εργοδοτών, όσοι ακόμη εργάζονται, αντιμετωπίζουν τη σκληρότητά τους υπό την απειλή της απόλυσης.
Οι νέοι και οι νέες αναζητούν την τύχη τους μεταναστεύοντας σε άλλες χώρες και οι απόμαχοι της εργασίας βλέπουν το μόχθο και τους κόπους μιας ζωής να χάνονται, πότε με έκτακτη φορολόγηση, πότε με άμεσους φόρους και πότε με έμμεσους φόρους, χωρίς παράλληλα να μπαίνει πάτος στο βαρέλι, χωρίς να υπάρχει ελπίδα να βγούν στο ξέφωτο, από το τούνελ που μας οδήγησε η κυβέρνηση του Γ.Α.Π. και των κηπουρών του…

Καταστρέφονται δυο γενιές Ελλήνων με το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ του λαού, και κάποιοι μιλούν για μέλλον!!!

Διαλύεται ο κοινωνικός ιστός και οι ίδιοι άνθρωποι τολμούν να μιλούν για βήματα…προόδου!!!

Αγωνίζονται τάχα για το μέλλον μας, την ώρα που δείχνουν περισσή ανικανότητα να διασφαλίσουν το παρόν μας!!!

Κυρίες και κύριοι βουλευτές ,

Θα μπορούσαμε να γράψουμε κι άλλα πολλά…για την σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες. Πολλά απ’ αυτά που λέμε, είμαστε βέβαιοι ότι τα γνωρίζετε…

Μένουμε όμως σ’ αυτά τα λίγα και σας ζητούμε να αναλογιστείτε την ευθύνη που έχετε, απέναντι στο λαό που σας εξέλεξε να επαναδιαπραγματευτείτε τους επαχθείς όρους των μνημονίων και να αφήσετε στην άκρη την κομματική ευθύνη. Άλλωστε πολλοί από εσάς επικαλείστε την πατρίδα και την σωτηρία της ως εθνικό καθήκον…

Έχετε ευθύνη απέναντι στην κοινωνία που δοκιμάζεται πολύ σκληρά.

Έχετε ευθύνη όχι μόνο απέναντι στους γονείς και στα παιδιά σας, αλλά και στους δικούς μας γονείς και στα δικά μας παιδιά…

Έχετε συλλογική και ατομική ευθύνη, όπως και ατομική κρίση και άποψη και αυτή πρέπει να εκφράσετε…

Δεν νομιμοποιήστε να στηρίζετε την άποψη του ενός και μάλιστα όταν αυτή αλλάζει με τους συνήθεις εκβιασμούς και απειλές…Εκτός εάν θεωρείτε τους εαυτούς σας αναλώσιμους πράγμα το οποίο απευχόμαστε.

Έχετε ιστορική ευθύνη και η ιστορία γράφεται με λίγα και στοιβαρά “ΟΧΙ” και όχι με πολλά και υποτακτικά “ΝΑΙ” !!!


Επιτέλους αντισταθείτε και πείτε “ΟΧΙ” στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών!!!


Πείτε ΟΧΙ στην εξαθλίωση των πολιτών …


ΟΧΙ στη απαξίωση των θεσμών …


Πείτε ΟΧΙ στα αναποτελεσματικά μέτρα.


Σταματήστε να παριστάνετε τους τροχονόμους στα χιλιόμετρα των μέτρων!!!

Το κράτος δεν μπορεί να αναλαμβάνει το ρόλο προστάτη του ισχυρού και δυνάστη των αδυνάτων.


Οι Έλληνες είμαστε ισότιμα μέλη στην Ευρώπη!!! Έτσι οφείλουν να μας συμπεριφέρονται οι “εταίροι” μας και ΟΧΙ σαν ιθαγενείς του Νότου.

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι η διαπραγμάτευση με την Τρόικα τελείωσε…. Η επαναδιαπραγμάτευση όμως που υποσχέθηκε δεν ξεκίνησε ποτέ…

Η πολιτική διαπραγμάτευση στη Σύνοδο Κορυφής είναι το μείζον και αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να τελειώσει όταν αφορά στην επιβίωση 11 εκατομμυρίων πολιτών…

Δεν μπορεί η Ελληνική κυβέρνηση να θυσιάζει έναν ολόκληρο λαό, για να διασωθούν οι τράπεζες και οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης!!!

Δεν μπορεί το “σύγχρονο” ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ του ελληνικού λαού να αποτελεί ΕΠΙΛΟΓΗ της ελληνικής Κυβέρνησης …

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να δεχθούμε την μετατροπή της ελληνικής δημοκρατίας σε δημοκρατία της ΒΑΪΜΑΡΗΣ!!!

Όσοι λοιπόν εθελοτυφλούν και δεν αντιλαμβάνονται που οδηγούν το λαό και τη δημοκρατία, εγκληματούν…

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΕΜΙΑΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΦΟΡΟ…

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ…

ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΚΕ Ι.Τ.

Ζερβός: Δεν έχει άλλο «λίπος» να … κάψει η ΔΕΗ

http://www.energypress.gr/

Μια πρώτη απάντηση στις προσδοκίες για «ψαλίδισμα» των κοστολογικών στοιχείων της ΔΕΗ που καλλιεργούνται εξαιτίας της πρόθεση της ΡΑΕ να παραγγείλει ανεξάρτητο έλεγχο για τη ΔΕΗ, έδωσε ο επικεφαλής της εταιρείας Α. Ζερβός. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε για τα κόστη της εταιρείας το 2011, στο σύνολο των λειτουργικών δαπανών της εταιρείας το μεγαλύτερο ποσοστό (65%) αποτελείται από μη ελεγχόμενες από τη ΔΕΗ δαπάνες (καύσιμα, αγορές ενέργειας) και μόλις το 35% είναι ελεγχόμενες δαπάνες. Ωστόσο ακόμη και για τις ελεγχόμενες από τη ΔΕΗ δαπάνες το 23% είναι η μισθοδοσία και μόλις το 12% είναι λοιπές δαπάνες.
Εάν δηλαδή η ΔΕΗ επιτύχει, όπως στοχεύει μια μείωση κατά 20% των λοιπών δαπανών της τότε, υποστηρίζει η διοίκηση της εταιρείας η επίπτωση στο σύνολο του κόστους δύσκολα θα ξεπεράσει το 2%. Ήδη μάλιστα  μέσα στο 2012 υπάρχει σύμφωνα με τον κ. Ζερβό, μείωση στο ποσοστό των ελεγχόμενων δαπανών εκτός των μισθών, της τάξης του 10%.
Σε ό,τι αφορά το μισθολογικό κόστος, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Ζερβός, η ΔΕΗ εφαρμόζοντας τις προβλέψεις των νόμων  Ν. 3833, 3845 και 4024 έχει περιορίσει το κόστος μισθοδοσίας κατά περίπου 650 εκ. ευρώ σε σχέση με το 2009, ποσό που μεταφράζεται σε μέση μισθολογική δαπάνη μείωση ανά εργαζόμενο κατά 36%.
Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Επί της ουσίας ο κ. Ζερβός υπεραμύνεται των κοστολογικών στοιχείων που έχει ήδη παρουσιάσει η ΔΕΗ και έχουν υποβληθεί προς τη ΡΑΕ. Και βέβαια εκτός από την παράμετρο της έγκρισης των κοστολογικών στοιχείων, υπάρχει και μία άλλη παράπλευρη στόχευση, ενόψει και της ημερίδας που διοργανώνει η ΡΑΕ για τις αλλαγές στην αγορά: η ΔΕΗ υποστηρίζει ότι εκεί που υπάρχει πραγματικό «λίπος» δηλαδή στο 65% του κόστους της υπάρχουν περιθώρια, εφόσον αποφασιστεί να σταματήσουν οι μεταβατικοί μηχανισμοί στήριξης των ανεξάρτητων ηλεκτροπαραγωγών (τα περίφημα 200 εκατ. ευρώ πραγματική επιβάρυνση του cost recovery που επανέφερε εκ νέου προχθές στο δημόσιο διάλογο ο κ. Ζερβός).